ศูนย์ความมั่นคงและรักษาเสถียรภาพเมืองหลวง
“ปี๊บ——” เทอร์มินัลสื่อสารกะพริบขึ้นฉับพลัน บรรยากาศในห้องบัญชาการตึงเครียดขึ้นทันที
หลินซิ่วเจ๋อ พนักงานเวร เงยหน้าพรวดขึ้น จ้องคำขอติดต่อบนเทอร์มินัล
“หลี่ไค่—ทีมภาคสนามที่สนามบินขอกำลังเสริมเหรอ?”
สิ้นเสียง ห้องบัญชาการทั้งชั้นก็เงียบกริบไปสองวินาที
หัวหน้าเวรลุกพรวดขึ้นยืน “ทีมปฏิบัติภารกิจรายงานว่ายังไง?”
“รายงานครับหัวหน้า ดูเหมือนการปฏิบัติภารกิจจะมีปัญหานิดหน่อย...”
“พวกเขาขอให้เราไปสนับสนุนครับ”
เสียงอ่อนแรงของหลี่ไค่ดังขาด ๆ หาย ๆ “ขอ...ขอกำลังเสริม... สถานการณ์ภาคสนามควบคุมไม่ได้... เป้าหมายมีพลังต่อสู้สูงมาก... หัวหน้าทีมยังคงรับมือกับเขาอยู่...”
ห้องบัญชาการพลันโกลาหลขึ้นมาทันที!
“เกิดอะไรขึ้น?!”
“ตู้ผิงไม่ได้เป็นคนนำทีมไปเองเหรอ? คนที่เขาพาไปก็เป็นพวกยอดฝีมือที่ศูนย์เมืองหลวงของเราคัดมาเองนะ!”
“เป้าหมายมีคนเดียวเหรอ???”
“แน่ใจนะว่าหลี่ไค่ไม่ได้พูดผิด ไม่ได้เจอพวกแก๊งหรือองค์กรชกมวยใต้ดินใช่ไหม?”
หลินซิ่วเจ๋อมองภาพบนจอ ใบหน้าซีดเผือด เสียงสั่นเครือ “ไม่ผิดครับ เป็นคนเดียว”
ขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดอย่างแรง
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งสวมชุดยุทธวิธีสีเทาเข้ม ผมเริ่มหงอกเล็กน้อย เดินฉับ ๆ เข้ามา
ทุกคนลุกขึ้นยืนพร้อมกัน แล้วกล่าวขึ้นพร้อมเพรียง “ผู้อำนวยการ!”
ผู้มาใหม่คือเผิงซวี่ตง ผู้อำนวยการคนปัจจุบันของศูนย์ความมั่นคงและรักษาเสถียรภาพเมืองหลวง
เผิงซวี่ตงก้าวเดินอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง “เมื่อกี้ใครเป็นคนรายงาน? พูดอีกครั้ง!”