กลับถึงบ้านก็เกือบสามทุ่มแล้ว
เจียงเยว่เพิ่งอุ้มกล่องฟักไข่เข้ามาในบ้าน เจียงเฉิงเยว่ที่อยู่ในห้องนั่งเล่นก็เงยหน้าขึ้น
“ซื้ออะไรมา?”
เดิมทีเขาคิดว่าสองพี่น้องแค่ออกไปเดินเล่น จนกระทั่งเห็นกล่องฟักไข่โปเกมอนขนาดมาตรฐานในอ้อมแขนของเจียงเยว่ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
“ไข่โปเกมอนเหรอ?”
เจียงหว่านถังถอดเสื้อคลุมพาดไว้บนโซฟาอย่างไม่ใส่ใจ “อืม เจียงเยว่เลือกเอง”
พอได้ยินประโยคนี้ เจียงเฉิงเยว่ก็ลุกพรวดขึ้นมา
“เขาเลือกเองเหรอ?”
หลายปีมานี้ ครอบครัวทุ่มเทคิดหาทางเรื่องโปเกมอนตัวแรกของเจียงเยว่ไปตั้งเท่าไร
เขาไม่ชอบคิบาโกะ
ไม่ชอบโอยิงแบต
ไม่ชอบซีดรา
แต่พอออกไปข้างนอกครู่เดียว กลับซื้อไข่กลับมาเองอย่างนั้นเหรอ?
เจียงเฉิงเยว่เดินไม่กี่ก้าวก็ถึงกล่องฟักไข่ ก่อนจะก้มมองเข้าไป
ไข่สีฟ้าสลับขาววางนิ่งอยู่ข้างใน
“โปเกมอนอะไร?”
“ยังไม่ฟักครับ”
เจียงเยว่ยื่นรายงานผลตรวจที่แถมมาจากตลาดมืดให้
เจียงเฉิงเยว่รับมา ในตอนแรกยังมีแววคาดหวังอยู่บ้าง
แต่พออ่านจบ สีหน้าก็ซับซ้อนขึ้นมาทันที
“มีแนวโน้มเป็นสายบิน พลังชีวิตปานกลาง ประเมินว่าอยู่ระหว่างระดับทั่วไปถึงระดับหัวกะทิ?”
เขาเงยหน้าขึ้น “ราคาเท่าไร?”
“แปดหมื่นครับ”
ห้องนั่งเล่นเงียบไปสองวินาที
เจียงเฉิงเยว่เหมือนฟังไม่ชัด
“เท่าไรนะ?”
“แปดหมื่นครับ”
คราวนี้แม้แต่เจียงหว่านถังที่เพิ่งยกแก้วน้ำขึ้นมาก็ยังอดเบือนหน้าหนีไม่ได้
ไม่ใช่ว่าเธอคิดว่าแปดหมื่นแพง
แต่สีหน้าของพ่อเธอตลกเกินไปต่างหาก
เจียงเฉิงเยว่สูดหายใจเข้าลึก ๆ
“เจียงเยว่”
“ครับ?”
“คิบาโกะที่พ่อให้แกเมื่อสัปดาห์ก่อนน่ะ มีศักยภาพระดับหัวหน้ายิมเชียวนะ!”
“ผมรู้ครับ”
“แต่แกไม่เอา”
“ครับ”
“ส่วนสวาบลูตัวเมื่อปีก่อน ศักยภาพระดับหัวกะทิ พ่อกับแม่ของมันก็เป็นอัลเทเรียระดับหัวหน้ายิมทั้งคู่ แกก็ยังไม่เอา”
“ครับ”
“แล้วตอนนี้แกกลับใช้เงินแปดหมื่นซื้อไข่ที่มีผลตรวจแค่ระดับทั่วไปถึงระดับหัวกะทิมาจากตลาดมืดงั้นเหรอ?”
เจียงเยว่พยักหน้า
“ครับ”
เจียงเฉิงเยว่เงียบไป
นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าตัวเองไม่เข้าใจลูกชายคนนี้เลยสักนิด
ถ้าจะบอกว่าเจียงเยว่เลือกมากละก็
คิบาโกะที่มีศักยภาพระดับหัวหน้ายิมวางอยู่ตรงหน้า เขายังไม่แม้แต่จะชายตามอง
แต่ถ้าจะบอกว่าเขาไม่อยากเป็นเทรนเนอร์ละก็
ตอนนี้กลับอุ้มไข่เสี่ยงดวงจากตลาดมืดกลับมา แถมยังทำท่าราวกับกลัวใครจะทำมันเสียหายอีก
“บอกเหตุผลมาสักข้อ”
เจียงเฉิงเยว่จ้องเขา
“ก็เหมือนที่ผมบอกไป ผมชอบครับ”
มุมปากของเจียงเฉิงเยว่กระตุก “แกคิดว่าพ่อหลอกง่ายนักหรือไง?”
สีหน้าเจียงเยว่ไม่เปลี่ยน
อย่างไรระบบก็อธิบายไม่ได้อยู่แล้ว
ถ้าอย่างนั้นก็มีแต่ต้องใช้ข้ออ้างว่า “ชอบ” ต่อไปให้ถึงที่สุด
เจียงหว่านถังเห็นบรรยากาศเริ่มไม่ดี จึงนั่งลงบนพนักแขนโซฟาแล้วเอ่ยยิ้ม ๆ “พอเถอะค่ะพ่อ นาน ๆ ทีเขาจะถูกใจโปเกมอนสักตัว พ่อจะไปสนใจรายงานผลตรวจทำไม?”
“พวกรายงานผลตรวจไข่เสี่ยงดวงจากตลาดมืดคลาดเคลื่อนแค่ไหน เธอไม่รู้หรือไง?”
เจียงเฉิงเยว่ขมวดคิ้ว
“เพราะรู้นี่แหละค่ะ หนูถึงไม่ได้ห้าม”
เจียงหว่านถังเหลือบมองไข่ในอ้อมแขนของเจียงเยว่ “อีกอย่าง แค่แปดหมื่นเอง ถ้าฟักออกมาแล้วมีศักยภาพแค่ระดับทั่วไปจริง ๆ ก็ถือว่าซื้อบทเรียนแล้วกัน”
เจียงเฉิงเยว่ถลึงตามองเธอ
“ปัญหาคือแปดหมื่นหรือไง?”
“แล้วปัญหาอะไรล่ะคะ?”
“เขาอายุสิบแปดแล้ว!”
เสียงของเจียงเฉิงเยว่เข้มขึ้นเล็กน้อย
“คนอื่นอายุเท่านี้เริ่มสร้างทีมหลักของตัวเองกันแล้ว แต่เขายังไม่มีโปเกมอนตัวแรกเลย โปเกมอนเริ่มต้นจะอยู่เคียงข้างเทรนเนอร์ไปนานที่สุด ทั้งศักยภาพ นิสัย และสายพันธุ์ ล้วนสำคัญทั้งนั้น”
“ถ้าใช้ไข่โปเกมอนที่ไม่รู้ที่มา แถมผลตรวจยังธรรมดาเป็นโปเกมอนเริ่มต้น แล้วฟักออกมาเป็นแค่ระดับทั่วไปจะทำยังไง?”
เจียงหว่านถังไม่ได้รีบเถียง
กลับหันไปถามขึ้นมาแทน
“เจียงเยว่ นายเสียใจไหม?”
“ไม่ครับ”
“จะเอาไข่ใบนี้จริง ๆ เหรอ?”
“เอาใบนี้ครับ”
คำตอบของเขาไม่มีลังเลแม้แต่น้อย
คราวนี้เจียงหว่านถังจึงหันกลับไปมองพ่อ
“เห็นไหมคะ แค่นี้ก็จบแล้ว”
เจียงเฉิงเยว่ขมวดคิ้วยิ่งกว่าเดิม
“เธอก็ตามใจเขาเข้าไปเถอะ”
“เขาเป็นน้องชายหนู ไม่ตามใจเขาแล้วจะให้หนูตามใจใครล่ะคะ?”
เจียงหว่านถังตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน
เจียงเยว่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจกลับรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา
เขารู้ดีว่าพ่อไม่ได้เสียดายเงินที่จ่ายซื้อไข่ใบนี้
ตรงกันข้าม เจียงเฉิงเยว่กลัวว่าเขาจะเสียช่วงเริ่มต้นที่สำคัญที่สุดไปเปล่า ๆ
แต่ปัญหาคือ ในไข่ที่ถูกเรียกว่า “ระดับทั่วไปถึงระดับหัวกะทิ” ใบนี้ มีสวาบลูที่มีศักยภาพระดับแชมป์เปียนนอนอยู่ข้างใน
อย่าว่าแต่คิบาโกะที่มีศักยภาพระดับหัวหน้ายิมเลย
ต่อให้มีโปเกมอนกึ่งเทพที่มีศักยภาพระดับจ้าวลีกมายืนอยู่ตรงหน้า ถ้าไม่เข้าเงื่อนไขของระบบ เขาก็พามันไปไม่ได้อยู่ดี
สุดท้ายเจียงเฉิงเยว่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
แค่วางรายงานผลตรวจกลับลงบนโต๊ะ
“เลือกเองก็เลี้ยงให้ดี”
“อย่าผ่านไปสองวันแล้วค่อยมาบอกว่าไม่เหมาะล่ะ”
เจียงเยว่ยิ้ม
“ไม่มีทางครับ”
ครั้งนี้ไม่มีทางแน่นอน
เขาก้มมองกล่องฟักไข่
หน้าต่างระบบปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างเงียบงัน
【ไข่โปเกมอนสวาบลู】
【ศักยภาพ: แชมป์เปียน】
แค่สี่คำนี้ ก็เพียงพอให้เขารอถึงสิบสองปีแล้ว