โปเกมอน: ทายาทตระกูลมังกรผู้กลายเป็นปรมาจารย์ธาตุนางฟ้า

ตอนที่ 5 โปเกมอน: ตระกูลมังกรมีปรมาจารย์ภูตพราย

4 นาที· 987 คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

หลังมื้อเย็น เจียงเฉิงเยว่ไปที่สนามฝึกเพื่อฝึกกับโอโนโนคุสต่อ

ส่วนเจียงเยว่ยกตู้ฟักไข่กลับไปไว้ในห้องของตัวเอง

เพิ่งต่อเครื่องควบคุมอุณหภูมิเสร็จ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

“เข้ามา”

เจียงหว่านถังผลักประตูเดินเข้ามา ในมือยังถือแก้วน้ำผลไม้มาด้วย

เธอพิงโต๊ะหนังสือ มองตู้ฟักไข่ก่อนจะหันมามองเจียงเยว่

“พูดมา”

“พูดอะไร?”

“ไข่ใบนี้มีอะไรพิเศษกันแน่?”

เจียงเยว่ชะงักมือ

“รายงานผลตรวจเธอก็ดูแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“อย่ามาเลย”

เจียงหว่านถังกลอกตา “คนอื่นไม่รู้ว่านายเป็นคนยังไง แต่ฉันรู้ดี”

ตั้งแต่เด็ก เธอก็สนิทกับเจียงเยว่ที่สุด

คนอื่นคิดว่าหลายปีมานี้เจียงเยว่ไม่ยอมเลือกโปเกมอนเพราะตาต่ำ หรือถึงขั้นคิดว่าเขาไม่เหมาะจะเป็นเทรนเนอร์

เจียงหว่านถังไม่เคยคิดแบบนั้นเลย

เพราะเจียงเยว่ชอบโปเกมอนมาตั้งแต่เด็ก

โอโนโนคุส อัลเทเรีย และฟลายกอนของที่บ้าน เขาคุ้นเคยกับพวกมันเป็นอย่างดี

ส่วนการแข่งขันของลีกก็ไม่เคยพลาดแม้แต่ครั้งเดียว

คนแบบนี้ไม่มีทางไม่อยากเป็นเทรนเนอร์จริง ๆ

เจียงหว่านถังจึงเชื่อมาตลอดว่าน้องชายกำลังรออะไรบางอย่าง

เพียงแต่เธอไม่รู้ว่าเขากำลังรออะไร

“คิบาโกะที่มีพรสวรรค์ระดับหัวหน้ายิมนายยังไม่สนใจเลย แต่วันนี้พอเห็นไข่ใบนี้ ตานายเป็นประกายเชียว”

เจียงหว่านถังกอดอก “จะบอกฉันว่าแค่รู้สึกเอาเองงั้นเหรอ?”

เจียงเยว่เงียบไปสองวินาที

เรื่องระบบพูดออกไปไม่ได้แน่นอน

แต่ก็ไม่จำเป็นต้องปั้นเรื่องหลอกเธอทั้งหมด

“ฉันแค่รู้สึกว่าต่อไปมันจะเก่งมาก”

เจียงหว่านถังเลิกคิ้ว

“เก่งแค่ไหน?”

“เก่งมาก” เจียงเยว่คิดเล็กน้อย “อย่างน้อยก็เก่งกว่าคิบาโกะตัวที่พ่อให้ฉันดู”

เจียงหว่านถังชะงักไป ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา

“เจียงเยว่ นายรู้ไหมว่าพรสวรรค์ระดับหัวหน้ายิมหมายถึงอะไร?”

“รู้”

“ผลตรวจไข่ใบนั้นบอกว่าอย่างมากก็ระดับอีลิต”

“ผลตรวจไม่ได้แม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์สักหน่อย”

“งั้นนายคิดว่าตัวเองโชคดี ซื้อไข่โปเกมอนพรสวรรค์ระดับหัวหน้ายิมมาได้ในราคา 80,000 หยวนงั้นสิ?”

เจียงเยว่ไม่ตอบ

หัวหน้ายิมเหรอ? ดูถูกระบบเกินไปแล้ว

นี่มันพรสวรรค์ระดับแชมป์เปียนต่างหาก

เจียงหว่านถังมองเขาอยู่นาน ก่อนจะหุบยิ้มลงในทันใด

“มั่นใจขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ?”

“อืม”

“โอเค”

เธอตอบอย่างไม่ลังเลจนเจียงเยว่แปลกใจ

“เธอเชื่อที่ฉันพูดเหรอ?”

“ทำไมจะไม่เชื่อล่ะ?”

เจียงหว่านถังยื่นมือไปเคาะเปลือกตู้ฟักไข่ “ยังไงก็จ่ายเงินไปแล้ว แถมเอาไข่กลับมาแล้ว จะให้ส่งคืนตอนนี้ก็คงไม่ได้”

“อีกอย่าง นายก็แปลกมาตั้งแต่เด็กแล้ว”

เจียงเยว่หน้าเคร่งลง

“อะไรเรียกว่าแปลก?”

“คนอื่นดูโปเกมอนก็เริ่มจากดูสายพันธุ์ แต่นายกลับจ้องหน้าโปเกมอนตัวนั้นอยู่นานสองนาน”

เจียงหว่านถังนึกย้อนความหลัง “ตอนเด็ก ๆ คุณปู่พานายไปสวนเพาะเลี้ยง นายชี้ไปที่คอยคิงแล้วบอกว่าต่อไปมันต้องไม่ธรรมดา สุดท้ายมันก็วิวัฒนาการเป็นมิลโทคัสจริง ๆ”

ต้องเข้าใจก่อนว่าโปเกมอนในโลกจริงไม่ได้วิวัฒนาการแค่เพราะเลเวลถึง

คอยคิงกับคอยคิงที่มีพรสวรรค์ไม่พออีกหลายตัว ต่อให้เลี้ยงไปทั้งชีวิตก็ไม่มีทางวิวัฒนาการ

ไม่อย่างนั้นคนที่ไม่มีเงินซื้อโปเกมอนก็คงไปจับคอยคิงในแม่น้ำมาเลี้ยงสักตัว พอวิวัฒนาการเป็นเกียราดอสแล้วใครจะยังไปซื้อไข่โปเกมอนกันอีก

มุมปากเจียงเยว่ขยับเล็กน้อย แน่นอนว่าเขาไม่ได้ทำนายอนาคตได้

แค่ตอนนั้นระบบแสดงพรสวรรค์ของคอยคิงตัวนั้นขึ้นมาให้เห็นพอดี

ระดับหัวหน้ายิม

“แล้วยังมีโพนีตาตัวนั้นเมื่อสองปีก่อนด้วย”

เจียงหว่านถังพูดต่อ “นายบอกว่าพรสวรรค์ดี สุดท้ายสมาคมเทรนเนอร์ตรวจแล้วก็เป็นระดับหัวหน้ายิมจริง ๆ”

พูดถึงตรงนี้ เธอก็หรี่ตาลง

“เพราะงั้นนายมีวิธีประเมินอะไรพิเศษหรือเปล่า?”

หัวใจเจียงเยว่กระตุกวูบ พี่สาวช่างสังเกตมากกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก

เขาส่ายหน้าทำเป็นไม่รู้เรื่อง

“ถ้าแม่นขนาดนั้นจริง ฉันคงรวยไปนานแล้ว”

“ก็จริง”

เจียงหว่านถังครุ่นคิด

ถ้าเจียงเยว่มองออกได้ในพริบตาว่าโปเกมอนมีพรสวรรค์แค่ไหน ตลอด 12 ปีที่ผ่านมาเขาก็คงไม่ถึงกับไม่มีโปเกมอนตัวแรกสักตัว

เธอไม่รู้เลยว่าปัญหาไม่ใช่เขามองไม่ออก

แต่ถึงจะมองออก เขาก็จับมาเป็นของตัวเองไม่ได้ต่างหาก

“เอาเป็นว่า”

เจียงหว่านถังตบไหล่เขาเบา ๆ

“ในเมื่อนายเลือกแล้ว ก็อย่าไปสนใจว่าคนอื่นจะพูดยังไง”

“ทางพ่อ ฉันช่วยรับมือให้เอง”

เจียงเยว่ยิ้มอย่างอดไม่ได้

“เธอพูดแบบนี้ทุกครั้งเลย”

“ฉันเป็นพี่สาวนายนี่”

เจียงหว่านถังตอบราวกับเป็นเรื่องธรรมดา

เดินไปถึงประตูแล้ว เธอก็หยุดอีกครั้ง

“อ้อ จริงสิ”

“หืม?”

“ถ้าฟักออกมาแล้วเป็นโปเกมอนพรสวรรค์ธรรมดา ก็ไม่ต้องอายหรอกนะ”

“พี่ซื้ออย่างอื่นให้อีกก็ได้”

เจียงเยว่มองเธอ

“นี่เธอไม่เชื่อมั่นในตัวฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ฉันไม่เชื่อไข่จากตลาดมืดต่างหาก”

ประตูห้องปิดลง

เจียงเยว่ยิ้มพลางส่ายหน้า

จากนั้นก็หันกลับไปมองตู้ฟักไข่อีกครั้ง

“พรสวรรค์ธรรมดาเหรอ?”

เขาพึมพำเบา ๆ

“ตอนมันฟักออกมา อย่าตกใจกันก็แล้วกัน”

ในจังหวะนั้นเอง

หน้าจอระบบพลันเปลี่ยนแปลง

【ยืนยันไข่โปเกมอนตัวแรกเสร็จสิ้น】

【ตรงตามเงื่อนไขการจับโปเกมอนของผู้ใช้】

【เปิดใช้งานโมดูลช่วยฟักไข่】

รอยยิ้มบนใบหน้าเจียงเยว่พลันเลือนหายไป

ในที่สุดพลังพิเศษของฉันก็มาแล้วโว้ย

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป