ตลาดซื้อขายใต้ดินอวิ๋นไห่ซ่อนตัวอยู่ใต้ห้างสรรพสินค้าร้างแห่งหนึ่งในย่านเมืองเก่า
ทางเข้าไม่สะดุดตา แต่พอลงไปถึงชั้นใต้ดินชั้นสอง บรรยากาศกลับราวกับเปลี่ยนไปเป็นอีกโลก
ร้านค้าสองฝั่งสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ แผ่นซีดีท่าไม้ตาย หินวิวัฒนาการ และไอเทมถือครองวางเรียงแน่นขนัด บางครั้งยังเห็นโปเกมอนป่าอยู่ในกรงด้วย
คนที่เดินขวักไขว่หลายคนสวมหมวกกับหน้ากาก ไม่มีใครสนใจใครเป็นพิเศษ
เจียงเยว่เพิ่งก้าวเข้าไปก็เลิกคิ้ว
“ที่นี่ลีกไม่จัดการเหรอ?”
“จัดการสิ”
เจียงหว่านถังตอบส่ง ๆ “เพราะงั้นที่นี่ถึงไม่ขายของต้องห้าม ถ้ากล้าขายโปเกมอนที่ลักลอบจับมา กรมสอบสวนของลีกก็พังประตูเข้ามาวันรุ่งขึ้นได้เลย”
“งั้นยังเรียกตลาดมืดได้เหรอ?”
“แหล่งที่มาของสินค้าไม่ค่อยมีใครถามกัน แล้วก็ซื้อขายด้วยเงินสดเป็นหลัก”
เจียงเยว่เข้าใจแล้ว
พูดง่าย ๆ ก็คือตลาดสีเทานั่นแหละ
ทั้งสองเดินลึกเข้าไป จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงเอะอะดังมาจากด้านในสุด
“เปิดเลย! รีบเปิดสิ!”
“คลื่นชีวิตของไข่ใบนี้แรงขนาดนี้ อย่างน้อยต้องมีพรสวรรค์ระดับชั้นยอดแน่ ๆ ใช่ไหม?”
“สองแสนแปดหมื่น! เถ้าแก่ ผมเอา!”
เจียงเยว่มองไปตามเสียง
บนเคาน์เตอร์ยาวที่เรียงกันเป็นแถวมีไข่โปเกมอนหลายสิบใบวางอยู่ ใต้ไข่แต่ละใบมีใบตรวจวัดวางไว้
“โซนเสี่ยงดวงไข่”
เจียงหว่านถังกอดอก “ช่วงนี้กำลังฮิตเลย คล้าย ๆ กับการเสี่ยงดวงซื้อหิน”
ก่อนฟัก ไข่โปเกมอนสามารถตรวจคลื่นชีวิต พลังธาตุ และความเคลื่อนไหวของสายเลือดได้ก็จริง แต่เพราะมีเปลือกไข่กั้น ผลตรวจจึงไม่ค่อยแม่นยำ
โดยเฉพาะไข่โปเกมอนป่าที่ไม่รู้แหล่งที่มา
ถ้าโชคดี ไข่ราคาหนึ่งแสนอาจฟักออกมาเป็นโปเกมอนที่มีพรสวรรค์ระดับหัวหน้ายิม
แต่ถ้าโชคร้าย จ่ายไปหลายแสนแล้วได้ป็อปโปะพรสวรรค์ธรรมดามาสักตัวก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
ทั้งสองเดินมาหยุดที่แผงขายของแห่งหนึ่ง
ไข่ใบหนึ่งลวดลายด่างพร้อยวางอยู่กลางเคาน์เตอร์ ติดป้ายราคาไว้สี่แสนห้าหมื่น
บนใบตรวจวัดเขียนไว้ว่า:
【แนวโน้มธาตุ: ไฟ】
【พลังชีวิต: ยอดเยี่ยม】
【พรสวรรค์โดยประมาณ: ชั้นยอด—หัวหน้ายิม】
เจ้าของแผงกำลังแนะนำสินค้าอย่างกระตือรือร้น
“ไข่ชุดนี้มาจากมิติลับภูเขาไฟทางใต้ทั้งนั้นครับ! ใบนี้มีปฏิกิริยาพลังงานดีที่สุด!”
เจียงเยว่เหลือบมองตามสัญชาตญาณ
วินาทีถัดมา หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมาอย่างกะทันหัน
【ไข่โปเกมอนฮีทมอร์】
【ธาตุ: ไฟ】
【พรสวรรค์: ธรรมดา】
ฝีเท้าของเจียงเยว่ชะงักกึก
เขาจ้องไข่ใบนั้นอยู่สองวินาที ก่อนหันไปมองใบที่อยู่ข้าง ๆ
ระบบไม่มีปฏิกิริยา
เจียงเยว่คิดในใจวูบหนึ่ง
“ตรวจสอบ”
【ต้องการใช้จำนวนครั้งตรวจสอบของวันนี้หรือไม่?】
【จำนวนครั้งที่เหลือ: 9】
ดวงตาของเจียงเยว่สว่างวาบทันที
ใช้แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?
“ใช่”
【ไข่โปเกมอนเทลโลว์】
【ธาตุ: ปกติ/บิน】
【พรสวรรค์: ชั้นยอด】
เจียงเยว่เงียบไป
เขาใช้ระบบมาสิบสองปี รู้แค่ว่าระบบตรวจดูโปเกมอนที่ฟักออกมาแล้วได้
ใครจะคิดว่าไข่โปเกมอนก็ดูได้ด้วย!
แถมยังแสดงทั้งสายพันธุ์และพรสวรรค์ได้ตรง ๆ อีกต่างหาก
เอามาใช้ในโซนเสี่ยงดวงไข่ แบบนี้ต่างอะไรกับถือเฉลยเข้าห้องสอบ?
“เป็นอะไรไป?” เจียงหว่านถังถาม
“ไม่มีอะไร ผมแค่อยากดูไข่พวกนี้”
“สนใจเสี่ยงดวงซื้อไข่เหรอ?”
“จู่ ๆ ก็สนใจขึ้นมา”
สิบกว่านาทีต่อจากนั้น เจียงเยว่เดินดูทีละแผงราวกับนักเสี่ยงโชคตัวจริง
แต่เขาไม่ได้ใช้การตรวจสอบสุ่มสี่สุ่มห้า
ครั้งที่สาม—พูชีเอนาพรสวรรค์ธรรมดา
ครั้งที่สี่—แม็กเนไมต์พรสวรรค์ชั้นยอด
ครั้งที่ห้า—ยังคงเป็นระดับธรรมดา
เจียงเยว่ค่อย ๆ ใจเย็นลง
ระบบดูเฉลยได้ก็จริง แต่ของดีไม่ได้มีเกลื่อนกลาดไปหมด
“ข้างหน้ายังเหลือแถวสุดท้าย”
เจียงหว่านถังเหลือบมองเวลา “ดูเสร็จแล้วไปกินข้าวกัน ฉันหิวแล้ว”
“ได้”
แถวสุดท้ายเงียบเหงากว่าเห็น ๆ ส่วนใหญ่เป็นไข่ราคาถูกที่ผลตรวจธรรมดา
เดิมทีเจียงเยว่ก็ไม่ได้ใส่ใจนัก
จนกระทั่งเดินผ่านแผงของชายชราคนหนึ่ง หน้าจอระบบก็วาบขึ้นมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
【ตรวจพบเป้าหมายที่ตรงตามเงื่อนไขการรับโปเกมอนของผู้ใช้】
เจียงเยว่หยุดกึกอยู่กับที่
สิบสองปี
นี่เป็นครั้งแรกที่ระบบแสดงข้อความแบบนี้
เขาค่อย ๆ หันกลับไป
ตรงมุมแผงขายของมีไข่โปเกมอนสีฟ้าสลับขาววางนิ่งอยู่ในตู้อบอุ่น
ใบตรวจวัดด้านล่างดูธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ
【แนวโน้มธาตุ: บิน】
【พลังชีวิต: ทั่วไป】
【พรสวรรค์โดยประมาณ: ธรรมดา—ชั้นยอด】
【ราคา: 80,000 หยวน】
ลูกกระเดือกของเจียงเยว่ขยับ
“ตรวจสอบ”
【ไข่โปเกมอนสวาบลู】
【ธาตุ: ปกติ/บิน】
【พรสวรรค์: แชมป์เปียน】
【ความสามารถ: ฟื้นฟูตามธรรมชาติ】
【ความเข้ากันได้กับธาตุนางฟ้า: ตรงตามเงื่อนไข】
【รูปแบบวิวัฒนาการพิเศษ: เมก้าอัลเทเรีย】
【ธาตุสุดท้าย: มังกร/นางฟ้า】
เจียงเยว่จ้องคำว่า “แชมป์เปียน” อยู่นานโดยไม่พูดอะไร
เหนือกว่าจ้าวลีก
พรสวรรค์ระดับแชมป์เปียน
ไข่โปเกมอนพรสวรรค์ระดับแชมป์เปียนที่ขายในราคาแค่ 80,000 หยวน
เจียงหว่านถังเดินเลยไปสองสามก้าว พอเห็นว่าน้องชายไม่ตามมาก็หันกลับมา
“ถูกใจเหรอ?”
เจียงเยว่เงยหน้าขึ้น
“พี่”
“หืม?”
“ของขวัญวันเกิดปีนี้ ผมยังไม่ได้ขอใช่ไหม?”
เจียงหว่านถังมองตามสายตาของเขาไปยังไข่ใบนั้น
“อะไรนะ? จะเอาใบนี้เหรอ?”
“ใบนี้แหละ”
“เครื่องตรวจบอกว่าพรสวรรค์อยู่แค่ระดับธรรมดาถึงชั้นยอดนะ แน่ใจเหรอ?”
“ผมชอบ”
เจียงหว่านถังจ้องเขาอยู่สองวินาที ก่อนจะหัวเราะออกมา
“ได้สิ”
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสแกนคิวอาร์โค้ดรับเงินของแผง
“เถ้าแก่ เราเอาไข่ใบนี้ค่ะ”
เสียงแจ้งเตือนเงิน 80,000 หยวนเข้าบัญชีดังขึ้น
เจียงเยว่จ้องไข่โปเกมอนที่พนักงานใส่ลงในตู้อบฟัก จนถึงตอนนี้เขาถึงเริ่มรู้สึกเหมือนเรื่องทั้งหมดไม่ใช่ความจริง
สิบแปดปี
ในที่สุดเขาก็พบโปเกมอนตัวแรกของตัวเองแล้ว