“ตอนนี้ฉันยังไม่กลับหน่วย แต่วันลากลับไปเยี่ยมบ้านของฉันจะหมดพรุ่งนี้แล้ว” ฉินอวิ๋นไห่กล่าว “พรุ่งนี้เธอย้ายของเข้าไปไว้ในบ้านใหม่ก่อนบางส่วนได้ มะรืนตอนกลางคืนก็ย้ายเข้าไปอยู่ได้อย่างเป็นทางการแล้ว แต่ตอนกลางวันฉันจะปรากฏตัวในหมู่บ้านไม่ได้”
เจียงเซี่ยเข้าใจความหมายทันที กลางวันปรากฏตัวไม่ได้ แต่กลางคืนได้
นั่นแสดงว่าฉินอวิ๋นไห่น่าจะได้รับภารกิจ
เธอนึกถึงเรื่องบนเขาขึ้นมาทันที
“ฉันเข้าใจแล้ว เธอไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก ฝีมือฉันก็ไม่เลว แถมยังมีไพ่ตายไว้เอาชีวิตรอด ใครก็รังแกฉันไม่ได้” เจียงเซี่ยรู้ว่าฉินอวิ๋นไห่เป็นห่วงว่าเธอจะถูกเอาเปรียบโดยไม่รู้ตัว
“อืม งั้นเอารถจักรยานไปไว้ข้างเรือนฟืนแล้วกัน พรุ่งนี้ฉันจะมาช่วยเธอย้ายของ” ฉินอวิ๋นไห่กล่าว “ตอนบ่ายคนจากกองผลิตข้าง ๆ ที่มาขุดบ่อน้ำจะมาถึง ฉันต้องไปคุมงานให้เธอ ตอนกลางคืนฉันอาจไม่มีเวลามาหาเธอ”
“ไม่เป็นไร เธอมีธุระก็ไปจัดการก่อนเถอะ” เจียงเซี่ยนึกถึงช่วงนี้ที่ฉินอวิ๋นไห่นอกจากจัดการงานสำคัญแล้ว ยังช่วยซ่อมบ้านให้เธอด้วย
กว่าจะได้กลับมาเยี่ยมบ้านสักครั้ง แต่เวลาส่วนใหญ่กลับหมดไปกับเธอ
โชคดีที่คนตระกูลฉินไม่ใช่พวกคิดเล็กคิดน้อย
ที่จริงแล้วคนตระกูลฉินไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยอะไรเลย
เจียงเซี่ยเป็นคู่ของฉินอวิ๋นไห่ เขาไปช่วยคู่ของตัวเองสร้างบ้าน ในสายตาคนตระกูลฉินก็เป็นเรื่องปกติ
ยิ่งเจียงเซี่ยมาเยี่ยมบ้านครั้งแรกก็เอาของขวัญมาให้มากมาย ทำให้ตระกูลฉินรู้สึกว่าเธอเป็นคนดีไม่น้อย
เจียงเซี่ยเองก็รู้ว่าฉินอวิ๋นไห่ช่วยเธอทำงานมาตลอด แล้วยังต้องไปกินข้าวที่บ้านเขาอีก ไหนจะไก่ป่ากับกระต่ายป่าที่จับได้บนเขาก่อนหน้านี้ คนตระกูลฉินก็เตรียมทำมาให้ด้วย