“ฉันปกป้องตัวเองได้” เจียงเซี่ยนึกถึงเจ้าของร่างเดิมที่มีพละกำลังมหาศาล แล้วก็นึกถึงชาติก่อนที่ถูกอาจารย์ฝึกฝนสารพัด ถ้าต้องรับมือคนยี่สิบคนพร้อมกันก็ไม่มีปัญหา
ถ้าอยู่คนเดียวแล้วหนาวเกินไปจริง ๆ เธอก็เข้าไปนอนในมิติความจุได้ อย่างไรเสียอยู่คนเดียวก็สะดวกกว่า
พอดีตอนนี้ในสายตาของทุกคน เธอถูกกีดกันออกมา ไม่ใช่เพราะอยากใช้ชีวิตสุขสบายถึงได้ย้ายออกมาอยู่
ต่อไปถ้ามีใครอิจฉาที่เธอใช้ชีวิตสบาย เธอก็ใช้เรื่องถูกกีดกันเป็นข้ออ้างปิดปากคนเหล่านั้นได้
นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมวันนี้เธอถึงไม่ได้ใช้กำลังจัดการเหอเหม่ย์ลี่เสียตั้งแต่แรก
หัวหน้ากองผลิตมองเจียงเซี่ยอย่างสงสัย
แต่เมื่อเจียงเซี่ยยืนกรานจะแยกออกมาสร้างบ้าน เขาก็ทำได้เพียงยอมตาม
“รอเดี๋ยวนะ” หัวหน้ากองผลิตหันไปหยิบแผนที่อย่างง่ายของหมู่บ้านมา
เขาชี้ตำแหน่งหลายแห่งที่สามารถสร้างบ้านได้บนแผนที่
ผังของกองผลิตหัวหมั่นโถวเป็นแบบนี้ มีถนนเส้นหนึ่งทอดเข้ามาจากด้านนอก มีสะพานแผ่นหินกับลำธารสายเล็กคั่นอยู่ ด้านหนึ่งเป็นภูเขา อีกด้านเป็นหมู่บ้าน
เมื่อยืนหันหน้าเข้าหาหมู่บ้าน ทางขวามือคือตำแหน่งคอกโคที่เธอเดินผ่านมา ถัดไปข้างหน้าก็คือที่พักปัญญาชน
จากปากทางหมู่บ้านเดินไปทางซ้ายไม่กี่หลัง ก็จะถึงบ้านหัวหน้ากองผลิต ตอนที่พวกเธอเพิ่งมาถึง ก็เดินเข้ามาจากด้านนอก ข้ามสะพานแผ่นหินแล้วเลี้ยวขวา
ตอนเดินจากที่พักปัญญาชนมา เธอก็ผ่านสะพานแผ่นหินตรงปากทางหมู่บ้านแห่งนี้ เส้นทางจึงจำง่าย เธอจำได้ตั้งแต่ตอนเดินมาแล้ว
“คุณเป็นปัญญาชน ถ้าจะสร้างบ้าน อยู่ใกล้ที่พักปัญญาชนหน่อยจะดีกว่า” หัวหน้ากองผลิตแนะนำ