“ขอบคุณปัญญาชนจือชิงโจวที่อธิบายให้ฟังอย่างละเอียด ส่วนที่เหลือฉันขอเดินดูเองก่อนนะ” เจียงเซี่ยเห็นเขาพูดจบก็กล่าวขอบคุณ ก่อนลุกขึ้นไปเดินสำรวจห้องครัว ห้องเก็บฟืน และที่ดินส่วนตัวของที่พักปัญญาชนจนครบรอบ
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาถึงสถานที่แบบนี้ เธอจึงต้องดูผังบ้านของที่นี่สักหน่อย จะได้วางแผนสร้างบ้านของตัวเองได้
คนอื่นเห็นเจียงเซี่ยเดินสำรวจที่พักปัญญาชนราวกับมาตรวจงาน ก็ไม่รู้จะพูดอะไร
เจียงเซี่ยเดินดูที่พักปัญญาชนจนครบแล้วจึงกลับเข้าห้อง
คนในห้องเหลือบมองเธอ ก่อนจะหันไปทำธุระของตัวเองต่อ
ปัญญาชนรุ่นเก่ากำลังนอนพักกลางวัน ส่วนปัญญาชนหน้าใหม่ก็กำลังจัดข้าวของของตัวเอง
เจียงเซี่ยเปิดห่อสัมภาระ หยิบกระเป๋าสะพายลายทางสีน้ำเงินขาวออกมา
กระเป๋าสะพายใบนี้ไม่แบนเหมือนกระเป๋าทั่วไป ต่อให้เธอใส่อะไรไว้ข้างใน คนอื่นก็สังเกตไม่ออก
เธอจะไปบ้านหัวหน้ากองผลิต จึงใส่บุหรี่หนึ่งห่อกับน้ำตาลทรายแดงครึ่งชั่งลงไป ของพวกนี้เป็นของมีค่าที่ใช้แลกเปลี่ยนได้ทั่วไป
จากนั้นเธอก็ใส่ลูกกวาดลงในถุงผ้าไว้บ้าง เผื่อมีเหตุจำเป็น
ระบบให้ข้อมูลเกี่ยวกับยุคสมัยนี้แก่เธอ เธอรู้ว่าลูกกวาดพวกนี้ใช้เป็นเหยื่อลองเชิงได้ผลดีมาก
เป็นไปตามคาด พอเธอเดินออกจากที่พักปัญญาชนไปตามถนนใหญ่ ก็เห็นเด็กเล็ก ๆ หลายคน
พวกเขาเติบโตในหมู่บ้าน ไม่เคยเห็นใครสวยเท่าเจียงเซี่ยมาก่อน
เจียงเซี่ยมองพวกเขา ก่อนโบกมือเรียกเด็กชายคนหนึ่งที่ดูอายุราวหกหรือเจ็ดขวบ
“พี่สาวคนสวยเรียกผมเหรอครับ” เด็กชายวิ่งมาหาเจียงเซี่ย
“สวัสดีจ้ะหนูน้อย พี่เป็นปัญญาชนที่เพิ่งมาใหม่ พี่จะไปบ้านหัวหน้ากองผลิต แต่ไม่รู้ทาง รบกวนหนูพาพี่ไปได้ไหม” เจียงเซี่ยพูดพลางหยิบลูกกวาดผลไม้ออกมาสองเม็ด