เวลานี้เป็นช่วงที่ทุกคนออกไปทำงานพอดี เจียงเซี่ยเดินไปได้ไม่ไกลก็พบสมาชิกคอมมูนหลายคน
“โอ้โห หนูคนนี้สวยจริง ๆ เป็นปัญญาชนที่เพิ่งมาวันนี้ใช่ไหม มีคู่หรือยังล่ะ บ้านแม่เฒ่ามีหลานชายคนหนึ่ง...” ป้าคนหนึ่งเห็นหน้าตาและบุคลิกของเจียงเซี่ย ดวงตาขุ่นมัวก็พลันเป็นประกายขึ้นมา
“แม่เฒ่าอวี่ แกอย่าเห็นใครเป็นปัญญาชนก็คิดจะลากเข้าบ้านแกไปหมดสิ” หลี่ลำโพงที่เดินตามมาพูดเหน็บ ก่อนหันไปถามเจียงเซี่ยว่า “ปัญญาชนเจียง จะไปไหนหรือ”
เจียงเซี่ยไม่แม้แต่จะชายตามองแม่เฒ่าอวี่ แล้วพูดกับสาวเสียงกระจ้าวว่า “ป้าหลี่ หนูอยากเปลี่ยนเสื่อผืนใหม่ ไม่ทราบว่าป้ารู้ไหมว่าบ้านไหนมีเสื่อพร้อมขายบ้าง”
สาวเสียงกระจ้าวได้ยินดังนั้นก็ชี้ไปยังถนนข้าง ๆ “เดินไปตามทางจนสุด บ้านหลังที่สองจากท้ายทางฝั่งขวานั่นแหละ”
“ขอบคุณค่ะป้าหลี่” เจียงเซี่ยกล่าวขอบคุณ แล้วก้าวเดินไปข้างหน้า
“ถุย” แม่เฒ่าอวี่ถูกเมิน จึงถ่มน้ำลายใส่แผ่นหลังของเจียงเซี่ย “คนเมืองนี่ไม่มีมารยาทจริง ๆ”
“กับแม่เฒ่าที่จิตใจเน่าเฟะแบบนี้ จะต้องมีมารยาทไปทำไม” สาวเสียงกระจ้าวกลอกตาใส่ ก่อนบิดก้นใหญ่เดินไปยังที่ทำงาน
แม่เฒ่าอวี่จ้องสาวเสียงกระจ้าวด้วยแววตาอาฆาต
นังตัวดี กล้ามาขัดขวางเรื่องดี ๆ ของข้า รอดูเถอะ
เจียงเซี่ยเดินมาตามทางที่สาวเสียงกระจ้าวบอกจนถึงหน้าบ้านหลังหนึ่ง เห็นประตูเปิดอยู่ กำลังจะเคาะก็เห็นหญิงวัยกลางคนเดินออกมาจากด้านใน