หลังจากฉินอวิ๋นไห่ส่งเจียงเซี่ยกลับถึงที่พักปัญญาชนแล้ว ก็กลับไปยังสถานที่ก่อสร้างบ้านต่อ
ตอนเที่ยง สมาชิกคอมมูนต่างกลับไปพักผ่อน แต่ฉินอวิ๋นไห่ยังคงทำงานอยู่ที่นั่น
กระทั่งลูกชายของฉินคนโตมาเรียกลุงเล็กกลับไปกินข้าว ฉินอวิ๋นไห่ถึงได้กลับไป
เจียงเซี่ยกลับมาถึงที่พักปัญญาชนแล้วก็ตรงเข้าไปพักในห้องเก็บฟืน
หลังจากปัญญาชนคนอื่นกินข้าวเสร็จ เจียงเซี่ยก็ออกมาต้มบะหมี่กินหนึ่งชาม แล้วขึ้นเขาไป
ตอนเที่ยงเธอรับปากพวกป้า ๆ น้า ๆ ไว้ว่าจะหาหมูป่ามาให้สักตัว เธอจึงตรงเข้าไปในป่าลึก
เมื่อเห็นหญ้าเลี้ยงหมู เธอก็จะตัดมาส่วนหนึ่ง ส่วนที่เหลือโยนเข้าไปในมิติความจุ ให้ระบบช่วยปลูก
ตอนนี้ระบบช่วยทำงานอย่างใจเย็นเป็นปกติแล้ว
เจียงเซี่ยเดินในป่าราวกับเดินอยู่บนพื้นราบ ถ้ามีใครเห็นเข้า คงตกใจจนคางหล่นแน่
ในป่าลึกมีสัตว์ป่ามากมาย เจียงเซี่ยเข้าไปได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ก็เจอหมูป่าสองตัว แถมยังเจอกวางป่าอีกตัว
เจียงเซี่ยสนใจเนื้อกวางป่าอยู่ไม่น้อย จึงเก็บมันเข้าไปโดยไม่เกรงใจ
หมูป่าสองตัว ตัวหนึ่งหนักราวสองร้อยชั่ง ส่วนอีกตัวมีน้ำหนักมากกว่าพอสมควร
เจียงเซี่ยโยนตัวเล็กเข้าไปในมิติความจุ แล้วนำขึ้นขายในตลาดสรรพสิริสารพัดสาระ ส่วนอีกตัวเธอลองชั่งน้ำหนักดู คาดว่าน่าจะหนักสามร้อยห้าสิบถึงสามร้อยหกสิบชั่ง
เธอโยนหมูป่าเข้าไปในมิติความจุ พร้อมกับตะกร้าคาบหลังที่ใส่หญ้าเลี้ยงหมูจนเต็ม จากนั้นก็รีบลงเขา
เมื่อใกล้ถึงชายป่า เจียงเซี่ยกวาดตามองรอบ ๆ แล้วพบว่าไม่มีใครอยู่
