แต่แล้วเจียงเซี่ยก็ตาไวมือไวคว้าตัวเขาไว้ “หยุดนะ คุณเป็นทหารนะ ถ้าอยากตี คืนนี้ฉันจะช่วยเอากระสอบคลุมหัวแล้วค่อยตี”
เจียงเซี่ยไม่คิดจริง ๆ ว่าฉินอวิ๋นไห่จะมีแววเป็นคนความรักลอยนวลกับเขาด้วย
เพื่อจะตีคน ถึงกับไม่สนฐานะของตัวเองแล้ว
ดูท่าเธอคงต้องหาโอกาสคุยกับเขาเป็นการส่วนตัว ชุดทหารบนตัวเขาต้องสวมให้ดี เธอยังต้องการให้ฉินอวิ๋นไห่ไต่เต้าขึ้นไปในหน่วย รอให้มีอำนาจมีเสียงแล้วค่อยช่วยอำนวยความสะดวกให้ครอบครัวคุณตา
อย่างน้อยก็ต้องไม่ปล่อยให้ครอบครัวคุณตาอาศัยอยู่ในคอกโคไปตลอด หรือใช้ชีวิตอย่างยากลำบากทุกข์ทน
หัวหน้ากองผลิต “!!!” ไอ้เด็กเหลือขอ อย่าคิดว่าฉันไม่เห็นว่าเมื่อครู่แกคิดจะทำอะไร แกรู้หรือเปล่าว่าตัวเองเป็นทหาร
ฉินอวิ๋นไห่จะไม่รู้ได้อย่างไร แต่มีคนมารังแกคู่ของเขา ต่อให้ตีแล้วต้องถูกลงโทษ เขาก็ยินดีรับโทษ
เพียงแต่ความคิดนั้นถูกเจียงเซี่ยขวางเอาไว้ก่อนเท่านั้น
“ในเมื่อคุณคิดคำนวณเก่งนัก งั้นก็แต่งกับหวังโก่วเชิ่งไปเลยสิ” ฉินอวิ๋นไห่มองหวังโก่วเชิ่งอย่างเย็นชา ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังหลี่เหลียนหัว คำพูดที่เอ่ยออกมาทำให้ดวงตาของหลี่เหลียนหัวเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อ
“ไม่ ฉันไม่แต่ง” หลี่เหลียนหัวปฏิเสธ
“ได้ งั้นก็ส่งคุณไปกรมตำรวจ” ฉินอวิ๋นไห่เอ่ยเสียงเย็น “กล้าวางแผนเล่นงานปัญญาชนคนอื่น ฟาร์มจะเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายของคุณ”
“อวิ๋นไห่พูดถูกแล้ว คุณกับปัญญาชนเจียงต่างก็เป็นปัญญาชนที่ลงชนบทมา ถึงจะไม่ต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกัน แต่ก็ไม่ควรใจดำถึงขั้นใส่ร้ายคนอื่นแบบนี้นะ” ป้าหลินถุยน้ำลายออกมาทีหนึ่ง รู้สึกว่าหลี่เหลียนหัวช่างใจดำจริง ๆ