ก็เพราะโจวเถียจู้โชคดี เพิ่งวิ่งข้ามสะพานแผ่นหินมา ก็เจอเจียงเซี่ยที่กำลังตามหาเขาพอดี
ดังนั้นตอนเจียงเซี่ยมาถึงฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำ ทั้งสองฝ่ายเพิ่งเริ่มลงมือกันเท่านั้น
ทางฝั่งลี่เจียถุนมีเด็กอายุสิบสองสิบสามขวบอยู่หลายคน แถมแต่ละคนยังตัวใหญ่แข็งแรง
ทางฝั่งกองผลิตหัวหมั่นโถว มีแค่หินน้องที่อายุมากที่สุด ปีนี้อายุสิบเอ็ดขวบ
ส่วนเด็กโตอีกสามคน โจวเถียตั้นกับต้าเหมาอายุสิบขวบ ส่วนต้าจ้วงอายุเก้าขวบ
เด็กที่อายุน้อยกว่านั้นล้วนเป็นเด็กสี่ห้าขวบทั้งนั้น
ตอนเจียงเซี่ยวิ่งมาถึง เด็กแปดเก้าคนกำลังตะลุมบอนกันอยู่
เธอแยกไม่ออกว่าเด็กคนไหนเป็นพวกกองผลิตหัวหมั่นโถวของพวกเธอ จึงทำได้แค่เดินเข้าไปดึงเด็กที่อยู่ข้างบนสุดออกมาทีละคน
“น้าซีเซีย!” ฉินซิงถิงเห็นเจียงเซี่ยปรากฏตัว ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที ก่อนจะรีบฟ้องว่า “พวกคนลี่เจียถุนเป็นโจร แย่งลูกอมของผม ผมไม่ให้ พวกเขาก็เลยทำร้ายผม”
พวกเด็กๆ ทางฝั่งกองผลิตหัวหมั่นโถวเห็นเจียงเซี่ยแล้วก็รีบวิ่งเข้ามาหาเธอ
ที่สำคัญคือเรื่องที่เจียงเซี่ยล่าหมูป่า เด็กๆ ในกองผลิตของพวกเขารู้กันหมด
ตอนที่เจียงเซี่ยลากหมูป่าหนักสามร้อยกว่าชั่งลงจากเขา มีเด็กหลายคนอยู่ตรงนั้นและเห็นกับตา
เพราะฉะนั้นพอเจียงเซี่ยมา พวกเขาก็รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาทันที
เด็กทั้งสองฝ่ายแยกออกจากกันในทันที เจียงเซี่ยกวาดตามองแวบเดียวก็มั่นใจว่าเด็กที่ยืนอยู่ฝั่งตัวเองน่าจะเป็นเด็กๆ จากกองผลิตหัวหมั่นโถว
เมื่อนึกถึงเมื่อครู่นี้ว่าแทบทุกคนที่อยู่ข้างบนเป็นเด็กจากลี่เจียถุน สายตาของเจียงเซี่ยก็จับจ้องไปยังกลุ่มเด็กฝั่งตรงข้ามอย่างเย็นชา