เจียงเซี่ยได้ยินเสียงก็ยืดตัวขึ้น พอดีเห็นแม่ของหลี่เย่าจู่กำลังพุ่งตรงมาทางเธอ
ปากก็ยังด่าทอไม่หยุด “นังตัวดี กล้ารังแกลูกฉันงั้นหรือ”
พอเห็นใบหน้าของเจียงเซี่ย คำด่าก็ยิ่งรุนแรงขึ้น “หน้าตาอย่างกับนังจิ้งจอก เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี”
เด็กคนอื่น ๆ ได้ยินแล้วต่างก็มองแม่ของหลี่เย่าจู่ด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว
ทว่าก่อนที่พวกเขาจะได้เอ่ยปาก ก็เห็นหญิงวัยกลางคนที่ใกล้จะพุ่งถึงตัวเจียงเซี่ยถูกเตะลอยกระเด็นไป
เด็ก ๆ จากกองผลิตหัวหมั่นโถว “!!!”
“เย้!” ฉินซิงถิงเป็นคนแรกที่ได้สติ มือเล็ก ๆ ปรบดังแปะ ๆ “น้าซีเซียเก่งมากเลยครับ”
“ปัญญาชนเจียงเก่งจริง ๆ!” หินน้อง ต้าเหมา และเด็ก ๆ คนอื่น ๆ พอได้สติก็ปรบมือตะโกนเชียร์ตามกัน
หลี่เย่าจู่ตามหลังแม่ของตัวเองมา ตอนแรกคิดว่าวันนี้เจียงเซี่ยต้องแย่แน่
ถึงอย่างไรแม่ของเขาก็เก่งเรื่องต่อยตีกันในกองผลิต ป้ากับน้าแก่ ๆ คนอื่นในหมู่บ้านล้วนสู้เธอไม่ได้
ตอนนี้พอเห็นเจียงเซี่ยเตะแม่ของตัวเองลอยกระเด็นไปในทีเดียว หลี่เย่าจู่ก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ยังไม่ทันเข้าไปใกล้ก็หันหลังวิ่งหนีแล้ว
วิ่งไปได้ไม่ไกล ก็เห็นสมาชิกคอมมูนจำนวนไม่น้อยพากันมา
ก่อนหน้านี้ที่มีเด็กจากลี่เจียถุนมาเยอะขนาดนั้น ก็ไม่ใช่เพราะหลี่เย่าจู่กลับไปฟ้องหรอกหรือ
เด็กที่คบหากับหลี่เย่าจู่ได้ จะเป็นคนดีได้อย่างไร
แน่นอนว่าพวกเขาต้องกลับไปเรียกผู้ใหญ่ของตัวเองกันอยู่แล้ว
ดังนั้นคนกลุ่มใหญ่จึงพากันมุ่งหน้ามาทางหลี่เย่าจู่