“อ๊า……” หลี่เหลียนหัวกรีดร้องออกมาในวินาทีที่ตกลงไป
จากนั้นเมื่อรู้ว่าตัวเองตกลงไปในแม่น้ำ นางก็ตกใจจนร้องขอความช่วยเหลืออย่างลนลาน……
“ช่วย……ช่วยด้วย……ช่วยด้วย……” หลี่เหลียนหัวตะเกียกตะกายในน้ำ มูลวัวที่ลอยมาก็ตกลงตรงหน้า พอนางอ้าปาก มูลวัวก็พุ่งเข้าปากพอดี
“ถุย……แหวะ……” หลี่เหลียนหัวกลืนมูลวัวเข้าไปคำหนึ่ง แล้วก็อดอาเจียนออกมาไม่ได้
“จุ๊ ๆ ๆ สภาพดูน่าอนาถจริง ๆ” ตอนนี้ระบบถูกอิทธิพลครอบงำจนกลายเป็นระบบชอบดูเรื่องชาวบ้านไปแล้ว
“ทำคนอื่นก็ต้องเจอแบบนี้แหละ” เจียงเซี่ยพูดพลางเห็นหวังโก่วเชิ่งที่ซ่อนตัวอยู่อีกฟากของดงกกโผล่ออกมา เขามองซ้ายมองขวา ก่อนตะโกนเสียงดังว่า “มีคนตกแม่น้ำ!”
เสียงตะโกนนี้ทำให้คนที่กำลังทำงานอยู่รอบ ๆ แตกตื่นกันหมด
บริเวณที่หลี่เหลียนหัวเลือกมีดงกกบังอยู่ ตอนนางตกลงไปเมื่อครู่ คนรอบข้างจึงได้ยินเพียงเสียงแผ่วเบา ไม่ได้ใส่ใจ
ถึงอย่างไรตอนนี้งานในไร่นาก็มีไม่น้อย ทุกคนต่างยุ่งกันมาก
พอได้ยินว่ามีคนตกแม่น้ำ สัญชาตญาณชอบมุงดูเรื่องสนุกของทุกคนก็พลันตื่นขึ้น……
“ใคร? ใครตกแม่น้ำ?” สมาชิกคอมมูนคนหนึ่งถามอย่างร้อนรน
คนอื่น ๆ ต่างก็ทิ้งงานในมือ แล้วมุ่งหน้าไปทางต้นเสียง
เจียงเซี่ยซ่อนตัวอยู่ตรงหัวมุมอีกฟาก เห็นคนจำนวนไม่น้อยวิ่งไปทางหลี่เหลียนหัวกับหวังโก่วเชิ่ง
“โก่วเชิ่ง ใครตกแม่น้ำน่ะ?” สมาชิกคอมมูนซึ่งวิ่งมาถึงเห็นหวังโก่วเชิ่งกำลังตะเกียกตะกายว่ายน้ำไปช่วยคน จึงรีบถามทันที