“ฉันว่า ปัญญาชนแจ่ว เธอจะยุ่งเรื่องชาวบ้านไปทำไม” หลิวเจาตี ปัญญาชนสาวแค่นเสียง “เขาอยากอยู่เรือนฟืน เธอก็ปล่อยเขาอยู่ไปสิ จะไปห้ามทำไม”
“ปัญญาชนหลิว เรือนฟืนสภาพแวดล้อมไม่ค่อยดี กลางคืนอาจจะหนาวด้วย” จ้าวจื้อเจี๋ยไม่ชอบปัญญาชนสาวกลุ่มนี้เอามาก ๆ
แต่เขาเพิ่งมาถึงวันนี้ ไม่รู้สถานการณ์เป็นอย่างไร ก่อนหน้านี้จึงไม่ได้พูดแทรก
พวกปัญญาชนชายต่างคิดแต่จะปกป้องตัวเอง
ส่วนพวกปัญญาชนสาวกลับมีความคิดซับซ้อนกว่ามาก
เจียงเซี่ยสวยเกินไป หลิวเจาตีกับคนอื่น ๆ จึงไม่มีใครอยากอยู่ร่วมกับเจียงเซี่ย
พวกเธอมักรู้สึกว่าถ้าเจียงเซี่ยอยู่ที่ที่พักปัญญาชน คนอื่น ๆ คงมองไม่เห็นข้อดีของพวกเธอ
ดังนั้นตอนเหอเหม่ย์ลี่ต้องการกีดกันเจียงเซี่ย พวกเธอจึงเลือกยืนอยู่ข้างเหอเหม่ย์ลี่ทันที
ตอนนี้พอเห็นจ้าวจื้อเจี๋ยเป็นฝ่ายชวนเจียงเซี่ยคุยก่อน ปัญญาชนสาวหลายคนก็รู้สึกว่าเป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ
“หนาวก็ไม่เกี่ยวกับเธอ เธออย่ามายุ่งเรื่องชาวบ้านเลย” หลิวเจาตีไม่ชอบคนเท้าโคลน และยังอยากดูด้วยว่าที่ที่พักปัญญาชนมีคนที่ตรงสเปกของเธอหรือเปล่า
เธอตั้งใจว่าจะรอให้ปัญญาชนรุ่นเก่ากลับมากันหมดตอนกลางคืน แล้วค่อยเลือกดูสักหน่อย ถ้าใครหน้าตาดีและมีฐานะ เธอก็จะแต่งงานกับคนนั้น
เธอไม่มีทางปล่อยให้คนพวกนี้เอาแต่สนใจเจียงเซี่ยเด็ดขาด
เจียงเซี่ยไม่สนใจการโต้เถียงของพวกปัญญาชน เธอเข้าไปในห้องของปัญญาชนสาว หยิบสัมภาระของตัวเองแล้วเดินไปที่เรือนฟืน
“ฮ่า ๆ ๆ...” หลิวเจาตีเห็นภาพนั้นก็หัวเราะเยาะเสียงดัง “ปัญญาชนแจ่ว เธอเป็นห่วงปัญญาชนเจียง แต่เขาไม่สนใจเธอเลยสักนิด”