เจียงเซี่ยอยู่ในมิติความจุ คอยสังเกตการณ์ตรอกด้านนอกได้ทุกเมื่อ
ราวหนึ่งทุ่มกว่า เธอเห็นชายร่างท้วมเล็กน้อยมาหยุดอยู่หน้าบ้านของหวังจื้อเฉียง
เมื่อประตูเปิดออก ก็มีเสียงผู้หญิงดังมาจากข้างในว่า “จื้อเฉียง กลับมาแล้วเหรอ”
หวังจื้อเฉียงรับคำแล้วพูดว่า “แม่กลับไปดูแลพ่อก่อนเถอะ พรุ่งนี้เช้าค่อยมาใหม่”
“ได้” แม่ของหวังจื้อเฉียงตอบ ไม่กี่นาทีต่อมา เจียงเซี่ยก็เห็นผ่านมิติความจุว่าป้าหวังเดินจากไป
เจียงเซี่ยไม่ได้ออกจากมิติความจุทันที แต่ยังคงรอต่อไป
เห็นว่ายังมีเวลาอีกมาก และเธอก็รู้ข่าวของคนพวกนี้หมดแล้ว ในที่สุดเจียงเซี่ยก็เริ่มจัดสมุนไพรได้อย่างสบายใจ
ร่างกายของคุณตากับคนอื่น ๆ ยังต้องให้เธอช่วยฟื้นฟูดูแลต่อไป ช่วงหลายวันนี้เธอพบสมุนไพรดี ๆ ในป่ามาไม่น้อย จึงตั้งใจทำยาลูกกลอยด์เตรียมไว้ให้คุณตากับคนอื่น ๆ
จากนั้นก็ทำยาลูกกลอยด์บำรุงร่างกายให้พวกเขากิน
เมื่อเห็นว่าเจ้าของระบบกำลังยุ่ง ระบบก็รู้หน้าที่ คอยจับตาดูสถานการณ์ด้านนอกอย่างเงียบ ๆ
ตอนสี่ทุ่มกว่า ระบบเห็นหญิงสาวหน้าตายั่วยวน รูปร่างอวบอิ่มคนหนึ่งปรากฏตัวอยู่หน้าบ้านของหวังจื้อเฉียง
“โฮสต์ มีคนมาแล้ว” ระบบเห็นภาพนั้นก็รีบเตือนเจ้าของระบบทันที
เจียงเซี่ยได้ยินดังนั้นก็หันไปมองทางประตู พอดีเห็นผู้หญิงคนนั้นเดินเข้าไปข้างใน
“ข่าวที่สืบมาได้วันนี้บอกว่า ภรรยาของหวังจื้อเฉียงอยู่ชนบท แถมตั้งครรภ์ได้แปดเดือนใช่ไหม” เจียงเซี่ยเริ่มรวบรวมข่าวเกี่ยวกับหวังจื้อเฉียงจากข้อมูลที่ได้มาตลอดบ่าย
“ใช่” ระบบตอบ “ผู้หญิงคนเมื่อกี้ไม่ได้ตั้งครรภ์”
“ไปดูกัน” เจียงเซี่ยหยิบชุดลอบกลางคืนจากห้องแต่งตัว แล้วแต่งหน้าอำพรางใบหน้าเล็กน้อย ก่อนออกจากมิติความจุ