“มีแต่คนโง่อย่างคุณเท่านั้นที่กลัวโน่นกลัวนี่” เจียงเซี่ยมองชายหนุ่มด้วยสายตาเยาะเย้ยเต็มเปี่ยม คำพูดที่เอ่ยออกมายิ่งทำให้สีหน้าของอีกฝ่ายเปลี่ยนเป็นบูดบึ้งในทันที
“ปัญญาชนเจียง ฉันหวังดีเตือนคุณ แต่คุณกลับด่าทอคนที่ช่วยเหลือคุณตามใจชอบ” อู่เจี้ยนหัวจ้องใบหน้างดงามไร้ที่ติของเจียงเซี่ย หากไม่ใช่เพราะเธอสวย เขาคงคร้านจะเอ่ยปากด้วยซ้ำ
ข้าง ๆ สิงกุ้ยหลาน ปัญญาชนสาวที่ชอบอู่เจี้ยนหัวเห็นภาพนี้เข้า ก็อิจฉาจนแทบคลั่ง
“พี่อู่ หล่อนด่าคุณขนาดนี้แล้ว คุณจะช่วยพูดแทนหล่อนไปทำไมคะ” สิงกุ้ยหลานแสดงท่าทีมีใจให้อู่เจี้ยนหัวมาหลายครั้ง แต่อีกฝ่ายกลับไม่เคยหวั่นไหว ไม่คิดเลยว่าตอนนี้เขาจะมาถูกใจปัญญาชนจากกองผลิตหัวหมั่นโถวคนนี้
อีกฝ่ายก็แค่หน้าตาดีไม่ใช่หรือไง?
“สหายกุ้ยหลาน พวกเราล้วนเป็นปัญญาชน ปัญญาชนก็ควรช่วยเหลือเกื้อกูลกัน” อู่เจี้ยนหัวไม่สนใจสมาชิกที่ดินร่วมคนอื่น ๆ ที่เจ็บจนกลิ้งเกลือกอยู่บนพื้น เขามุ่งแต่จะผูกมิตรกับเจียงเซี่ย
อย่างไรเสียใบหน้าของเจียงเซี่ยก็สวยเกินไป ถึงตอนนั้นเขาจะเล่นกับเธอก่อน แล้วค่อยส่งตัวเธอให้ผู้มีอำนาจ ต่อให้ตอนนั้นเธอจะถูกเขาย่ำยีจนกลายเป็นของพัง ๆ ไปแล้ว แค่อาศัยใบหน้านี้ก็ยังพอช่วยให้เขาแสวงหาผลประโยชน์ได้บ้าง
เจียงเซี่ยไม่รู้ว่าอู่เจี้ยนหัวกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ดูจากสีหน้าและน้ำเสียงของอีกฝ่าย เธอก็พอจะมองออกถึงเค้าลางบางอย่าง
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายคิดจะวางแผนเล่นงานเธอ สีหน้าของเจียงเซี่ยก็เย็นชาลงอีกระดับ คำพูดที่เอ่ยออกมาล้วนมุ่งยั่วโทสะอู่เจี้ยนหัว “ใครอยากได้ความช่วยเหลือเกื้อกูลจากคุณกัน? คนไร้ประโยชน์อย่างคุณน่ะหรือ?”