เจียงเซี่ยเห็นอีกฝ่ายพุ่งเข้ามา จึงเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว จากนั้นทั้งสองก็เข้าปะทะกันทันที
เจียงเซี่ยกำไม้ในมือแน่น แล้วเหวี่ยงฟาดใส่อู่เจี้ยนหัว...
ปัง!
อ๊าก... อู่เจี้ยนหัวถูกตีเข้าที่ข้อมือ ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
จากนั้นเขาก็จ้องเจียงเซี่ยด้วยแววตาอาฆาต ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีเธออีกครั้ง
แต่ไม่ว่าอู่เจี้ยนหัวจะพยายามแค่ไหน ก็แตะชายเสื้อของเจียงเซี่ยไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
ฉินซิงถิงกับเด็ก ๆ ต่างพากันปิดปากแน่น กลัวว่าตัวเองจะส่งเสียงรบกวนเจียงเซี่ย
ขณะเดียวกัน พวกเขาก็พากันร้องอุทานในใจว่า น้าซีเซีย/ปัญญาชนเจียงเก่งจริง ๆ
ไม้ในมือเจียงเซี่ยฟาดใส่ร่างอู่เจี้ยนหัวติดต่อกัน ทำให้ความเร็วของเขาช้าลง จนอู่เจี้ยนหัวโกรธจนหน้าเขียวคล้ำ
คนจากลี่เจียถุนเห็นภาพนี้ ต่างพากันดูแคลนอู่เจี้ยนหัวว่าไร้ฝีมือสิ้นดี
อู่เจี้ยนหัวเริ่มใช้กระบวนท่าที่เรียนมาจากคนอื่นเข้ารับมือเจียงเซี่ย
เจียงเซี่ยดูออกว่ากระบวนท่าของอีกฝ่ายแปลกไปเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร
อย่างไรเสีย เธอฆ่าอู่เจี้ยนหัวไม่ได้ ทำได้เพียงทดสอบต่อไปว่าฝีมือของเขาอยู่ในระดับไหนแล้ว
อู่เจี้ยนหัวไม่รู้แผนการของเจียงเซี่ย ตอนนี้เขามุ่งมั่นจะจับตัวเธอให้ได้ ทั้งที่มีหลายครั้งซึ่งเขาน่าจะทำสำเร็จ แต่กลับพลาดไปทุกที
เรื่องนี้ทำให้อู่เจี้ยนหัวเริ่มกระวนกระวาย พอคนเราร้อนใจ ก็มักจะทำอะไรผิดพลาดได้ง่าย
อู่เจี้ยนหัวรีบร้อนอยากจับเจียงเซี่ยให้ได้ แต่กลับถูกเธอฉวยโอกาสกดเอาไว้
เจียงเซี่ยเหยียบอกอู่เจี้ยนหัวไว้ แล้วเอ่ยจากด้านบนว่า “นายไม่รู้หรือว่าฉันแรงเยอะขนาดไหน ยังคิดจะจับฉัน บังคับให้ฉันแต่งงานกับนายอย่างว่าง่ายอีกหรือ ฝันกลางวันแสก ๆ ไปเถอะ!”