ยามสาม เกาหยางก็ตื่นแล้ว
เสิ่นรั่วหลานยังหลับสนิท ผ้าห่มฝ้ายผืนใหม่คลุมร่างนางไว้อย่างมิดชิด
เมื่อคืน นางเย็บขอบผ้าหยาบจนดึกดื่น ปลายนิ้วถูกเข็มทิ่มจนเป็นจุดแดงหลายจุด
เกาหยางลงจากเตียงอย่างเบามือ แล้วจัดชายผ้าห่มให้นางเรียบร้อย
ในลานบ้านยังมีหมอกยามค่ำหลงเหลืออยู่ ใบหญ้าบนพื้นพราวไปด้วยหยาดน้ำค้าง
เกาหยางสะพายคันธนูล่าสัตว์กับมีดนักล่า แล้วล้วงบ่วงเชือกที่ทำขึ้นใหม่สามเส้นใส่อกเสื้อ
วัสดุคือเชือกปอที่เหลือจากการซ่อมหลังคาเมื่อวาน เขานั่งฟั่นอยู่ข้างเตาไฟหนึ่งชั่วยาม จนได้บ่วงเชือกเนื้อแน่นสามเส้น
วิธีทำยังคงเป็นแบบมาตรฐานสำหรับเอาชีวิตรอดกลางป่าที่เรียนรู้จากชาติก่อน ปมเชือกเป็นปมนักล่าที่ดัดแปลงแล้ว คล่องตัวกว่าปมขาหมูที่พรานทั่วไปในหมู่บ้านใช้ ยิ่งดึงตึงก็ยิ่งไม่คลาย
เขายังพกคานงัดยาวสามฉื่อไปด้วย
ของสิ่งนี้เขานำติดตัวออกมาจากเรือนใหญ่เดิมตอนแยกบ้าน เป็นเหล็กแหลมขึ้นสนิมแท่งหนึ่ง แต่ก่อนใช้แซะก้อนหินและงัดฟืน เขาลับปลายด้านหนึ่งให้แหลมบนหินลับมีด แล้วใช้ผ้าพันทำเป็นด้ามจับ
ในภูเขามีกองหินรกอยู่ไม่น้อย ใช้สิ่งนี้งัดก้อนหินเพื่อหาสมุนไพรย่อมเร็วกว่าขุดด้วยมีดนักล่ามาก
ตอนเข้าป่า ฟ้ายังมืดอยู่
ดวงจันทร์แขวนอยู่เหนือยอดเขาทางตะวันตก แสงจันทร์ส่องลอดช่องว่างบนเรือนยอดไม้ลงมา ทำให้ทางเขามีแสงเป็นหย่อม ๆ
เกาหยางไม่ได้จุดคบเพลิง ชาติก่อนเขาเดินทางกลางคืนในป่ามานับครั้งไม่ถ้วน อาศัยแสงจันทร์ก็เห็นทางเดินของสัตว์บนพื้นได้ชัดเจน
เขามุ่งหน้าไปยังกับดักไก่ป่าที่วางไว้ริมป่าสนเมื่อวันก่อน