พรานป่าปีข้าวยากหมากแพง: แยกบ้านแล้วข้ามีข้าวมีเนื้อเต็มยุ้ง!

ตอนที่ 63 ทางน้ำเปลี่ยนไป

6 นาที· 1.5K คำ

วางกับดักเสร็จแล้ว เกาหยางใช้ใบไม้แห้งพรางเหล็กหนีบอย่างพิถีพิถัน จากนั้นใช้มือเกลี่ยดินรอบ ๆ ให้เรียบ ลบร่องรอยที่มนุษย์ทิ้งไว้ทั้งหมด

เขาถอยหลังไปสองสามก้าว ตรวจดูอีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่ามองไม่เห็นพิรุธใด ๆ จึงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

กับดักชุดนี้ประณีตกว่าชุดที่ใช้จับหมูป่าหนักสองร้อยห้าสิบชั่งเมื่อครั้งก่อนเสียอีก

ครั้งก่อนมีเพียงตาข่ายกับที่จับเหล็กเป็นแนวป้องกันสองชั้น แต่คราวนี้เพิ่มเชือกขวางสกัดเข้ามาอีกชั้น แนวป้องกันทั้งสามชั้นเชื่อมโยงกันเป็นทอด ๆ ขอเพียงหมูป่าเหยียบเข้ามา ก็แทบไม่มีทางดิ้นหลุด

เขาปัดดินออกจากมือ ลุกขึ้นยืนแล้วมองท้องฟ้า

ดวงอาทิตย์ขึ้นสูงเกือบครึ่งฟ้าแล้ว แต่วันนี้ยังเช้าอยู่ เขาตั้งใจจะเดินขึ้นเขาไปอีกสักช่วง เพื่อไปดูทางเดินของสัตว์ของกวางพาวที่พบก่อนหน้านี้

กวางพาวมีราคาสูงกว่าหมูป่ามาก เนื้อนุ่มรสอร่อย หนึ่งชั่งอย่างน้อยหกสิบเหรียญทองแดง ส่วนขนก็นุ่มเบาสบาย เมื่อนำไปฟอกแล้วสามารถทำเสื้อหนังชั้นดีได้ บรรดาคหบดีในเมืองต่างแย่งกันซื้อ

เขาเดินขึ้นไปตามทางลาดใต้สันเขา ผ่านป่าสนไปจนถึงริมธารภูเขาที่เคยพบรอยกีบกวางพาว

กระแสน้ำในธารภูเขายังคงน้อยเช่นเดิม สายน้ำเล็ก ๆ ไหลซึมออกมาจากซอกหิน สองฝั่งมีหญ้าป่าเขียวอ่อนและพุ่มไม้เตี้ยขึ้นอยู่เต็มไปหมด

เขาย่อตัวลงริมธาร สำรวจร่องรอยบนพื้นอย่างละเอียด

รอยกีบกวางพาวที่พบก่อนหน้านี้ยังอยู่ แต่ขอบรอยเริ่มเลือนรางแล้ว ไม่ใช่รอยใหม่สด ๆ

ทว่าใกล้กันกลับมีรอยกีบใหม่เพิ่มขึ้นมาหลายชุด ขนาดเล็กกว่าเดิม น่าจะเป็นรอยที่ลูกกวางพาวทิ้งไว้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป