พรานป่าปีข้าวยากหมากแพง: แยกบ้านแล้วข้ามีข้าวมีเนื้อเต็มยุ้ง!

ตอนที่ 36 ตามล่า!

6 นาที· 1.5K คำ

ตาข่ายถูกฟันขาดไปสี่เส้น ห้อยย้อยอยู่บนต้นสน ทั้งผืนแทบใช้การไม่ได้แล้ว

เหล็กหนีบห้าตัว สองตัวข้างตาข่ายเปื้อนเลือดชุ่ม อีกตัวหนึ่งยังไม่ถูกใช้ ส่วนอีกสองตัวถูกหมูป่าลากไป

บนพื้นมีรอยกีบและคราบเลือดจากการดิ้นรนของหมูป่าอยู่ทั่ว ทั้งยังมีใบไม้แห้งที่ถูกเหยียบจนแหลกกับดินที่ถูกคุ้ยพลิกเป็นบริเวณกว้าง

เขาพบรอยเท้าสามกลุ่มที่แตกต่างกันบนพื้นอย่างรวดเร็ว

กลุ่มหนึ่งเป็นรอยรองเท้าผ้าของเกาเวิน เขาเคยเห็นรอยนี้ข้างกับดักกระต่ายป่าที่ถูกขโมยไปก่อนหน้านี้ จึงจำได้ทันที

อีกกลุ่มเป็นรอยรองเท้าผ้าของเกาไท่ ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าของเกาเวินหนึ่งเบอร์

ส่วนอีกกลุ่มเป็นรอยเท้าสับสนของเกาโส่วเจิ้งกับชาวบ้านอีกหลายคน คงเป็นร่องรอยที่ทิ้งไว้ตอนมาช่วยคน

เกาหยางย่อตัวลง แยกแยะร่องรอยบนพื้นอย่างละเอียด

คราบเลือดของหมูป่าลากจากจุดที่วางกับดักลึกเข้าไปในป่าทึบ เป็นทางเลือดที่เห็นได้ชัด

รอยที่เกิดจากเหล็กหนีบลากครูดไปกับพื้นก็เห็นได้ชัดเช่นกัน บางครั้งยังมีรอยขาวเป็นเส้นบนก้อนหิน

เขาไม่ได้รีบตามหมูป่าไป แต่แกะตาข่ายที่ถูกฟันขาดลงจากต้นสนก่อน แล้วตรวจดูความเสียหาย

เชือกรับน้ำหนักทั้งสี่เส้นถูกฟันขาดชิดโคน รอยขาดเรียบเสมอกัน เห็นชัดว่าถูกมีดฟัน

ส่วนอื่นของตาข่ายยังอยู่ในสภาพดี แค่บิดเชือกขึ้นมาใหม่สักสองสามเส้นแล้วต่อเข้าด้วยกันก็ใช้ได้อีก

เกาหยางเก็บตาข่ายใส่ตะกร้าสะพายหลัง แล้วเก็บเหล็กหนีบตัวที่ยังไม่เคยทำงาน จากนั้นจุดคบเพลิงแล้วตามรอยเลือดลึกเข้าไปในป่าทึบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป