พรานป่าปีข้าวยากหมากแพง: แยกบ้านแล้วข้ามีข้าวมีเนื้อเต็มยุ้ง!

ตอนที่ 65 หมูป่าอีกตัว!

9 นาที· 2.1K คำ

เกาหยางเร่งฝีเท้า เดินเลียบพุ่มไม้ริมทางเดินของสัตว์ มุ่งหน้าไปยังกับดัก

เมื่อเข้าใกล้กับดักราวสิบกว่าจ้าง เขาก็ได้ยินเสียงโลหะเสียดสีกับพื้นดิน เป็นเสียงเหล็กหนีบถูกลากไปกับพื้น

เขาแหวกพุ่มไม้ออก ภาพตรงหน้าทำให้มุมปากยกขึ้น

หมูป่าสีเขียวคล้ำตัวหนึ่งติดอยู่กลางกับดัก

หมูป่าตัวนี้เล็กกว่าตัวที่เขาล่าได้คราวก่อนซึ่งหนักราวสองร้อยห้าสิบชั่งเล็กน้อย หนักประมาณสองร้อยชั่งเศษ เป็นหมูป่าตัวผู้

เขี้ยวเพิ่งงอกได้ไม่นาน ยาวเพียงสองนิ้ว แต่ลำตัวกำยำแข็งแรง ขาทั้งสี่ข้างแข็งแกร่งราวตอไม้เล็ก ๆ

กีบหน้าข้างหนึ่งถูกตาข่ายพันไว้แน่น ส่วนขาหลังถูกเหล็กหนีบสองอันหนีบไว้พร้อมกัน ฟันหนีบฝังลึกเข้าไปในเนื้อ เลือดไหลลงมาตามขา

เชือกขวางสกัดก็ถูกกระตุ้น หมูป่าจึงถลาล้มคว่ำลงกับพื้น นอนตะแคงอยู่กับพื้น ขาทั้งสี่ดิ้นเตะอย่างไร้ประโยชน์

แนวป้องกันทั้งสามชั้นของกับดักห่วงโซ่ถูกกระตุ้นครบถ้วน ตาข่ายช่วยลดความเร็ว ที่จับเหล็กหนีบขา ส่วนเชือกขวางสกัดทำให้เสียการทรงตัว

หมูป่าตัวนี้ดิ้นรนมาพักใหญ่ กำลังกายแทบหมดสิ้น ฟองน้ำลายตรงปากปนเส้นเลือด หอบหายใจอย่างหนัก

เกาหยางปลดคันธนูเขาแรดจากหลัง ขึ้นสายลูกศรเหล็ก แล้วเดินไปหยุดห่างจากหมูป่าสิบก้าว

หมูป่าเห็นคนเข้าใกล้ก็ส่งเสียงคำรามแผ่วเบา ขาทั้งสี่ดิ้นสุดแรงหวังจะลุกขึ้น แต่ถูกตาข่ายกับที่จับเหล็กตรึงไว้แน่น จึงลุกไม่ขึ้น

เกาหยางดึงสายธนู เล็งไปที่คอของหมูป่า ลูกศรเหล็กสะท้อนแสงเย็นเยียบใต้แสงยามเช้า

ฟิ้ว

ลูกศรเดียวปลิดชีพ

หมูป่ากระตุกสองครั้งแล้วแน่นิ่งไป

เกาหยางเก็บคันธนูเขาแรด แล้วเดินไปตรวจดูความเสียหายของกับดัก

ตาข่ายขาดไปสามเส้น แต่ส่วนหลักยังสมบูรณ์ เปลี่ยนเชือกอีกไม่กี่เส้นก็ใช้ได้อีก

เหล็กหนีบสองอันยังหนีบขาหลังของหมูป่าไว้แน่น ฟันหนีบยังอยู่ในสภาพดี

ที่จับเหล็กอีกสี่อันยังไม่ถูกกระตุ้น ยังคงฝังอยู่ใต้ใบไม้แห้ง ส่วนเชือกขวางสกัดถูกเตะจนขาด ต้องถักเส้นใหม่

เขาเก็บที่จับเหล็กที่ยังไม่ถูกกระตุ้น แล้วแก้ปมตาข่าย ลากหมูป่าออกจากกับดัก

หมูป่าตัวนี้หนักสองร้อยชั่งเศษ คนเดียวแบกไม่ไหว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป