หวังหยางก้มลง ใช้หอกไม้ไผ่แหวกกองใบไม้แห้งหนา ๆ ออก
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเห็ดกลุ่มหนึ่งที่โผล่พ้นดินขึ้นมาเล็กน้อย มีหมวกเห็ดรูปร่างเป็นเอกลักษณ์
น้ำค้างยามเช้ายังไม่แห้ง เห็ดเหล่านี้หยั่งรากอยู่ในดิน ส่งกลิ่นหอมสดชื่นแปลก ๆ ออกมา
หวังหยางพลันตื่นตัวขึ้นมา
ชาติที่แล้วเขาเป็นเจ้าพ่อธุรกิจผู้โด่งดัง งานเลี้ยงระดับสุดยอดแบบไหนที่เขาไม่เคยไปบ้าง
ของป่าของทะเลเลิศรสอะไรที่เขาไม่เคยกิน แค่เหลือบมอง เขาก็รู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่เห็ดธรรมดา
นี่คือเห็ดมัตสึทาเกะป่าชั้นเลิศ ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นราชาแห่งวงการเห็ด!
ในยุคเจ็ดสิบ ของสิ่งนี้ยังไม่มีชื่อเสียงในประเทศ คนชนบทมากสุดก็แค่เอาไปต้มรวมกับเห็ดป่าอย่างอื่นกิน ไม่รู้คุณค่าที่แท้จริงของมันเลย
แต่ในช่องทางเฉพาะ อย่างร้านเพื่อนภรรยา ระบบเสบียงพิเศษ หรือรายการส่งออกเพื่อหารายได้เป็นเงินตราต่างประเทศ ราคาของมันสูงจนน่าตกใจ พอถึงยุคแปดสิบเก้าสิบก็ยิ่งขายได้ในราคาสูงลิ่ว
ที่สำคัญกว่านั้น เห็ดมัตสึทาเกะยังมีสรรพคุณบำรุงร่างกายเป็นอย่างมาก อุดมไปด้วยสารอาหารนานาชนิด
“สวรรค์ยังช่วยผมเลย”
หวังหยางลงมืออย่างแผ่วเบาและชำนาญยิ่ง
เขาไม่ใช้มือดึงขึ้นมาตรง ๆ เพราะจะทำลายเส้นใยและทำให้เห็ดเสียสภาพ
เขาหยิบไม้เหลาแหลมที่พกติดตัวออกมา ค่อย ๆ สอดแซะดินบริเวณขอบโคนเห็ดอย่างระมัดระวัง ให้ดินร่วนซุย โดยไม่ทำให้โคนเห็ดเสียหาย
เขาเก็บเห็ดอ่อนที่สมบูรณ์ไร้ตำหนิติดต่อกันได้สิบกว่าดอก
เห็ดอ่อนที่ว่านี้คือเห็ดชั้นเลิศซึ่งหมวกยังไม่บาน เนื้อหนาที่สุดและมีกลิ่นหอมเข้มข้นที่สุด
เพียงความคิดขยับ เห็ดมัตสึทาเกะชั้นเลิศสิบกว่าดอกก็หายเข้าไปในพื้นที่ตึกแปดเหลี่ยมทันที
【ติ๊ง! เก็บเห็ดมัตสึทาเกะป่าชั้นเลิศสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์เก็บเกี่ยว 20 แต้ม!】