เสิ่นอี๋ก้มลงมองท่าทางเอาอกเอาใจของแมวลายตัวน้อยแล้วอดยิ้มไม่ได้ "แกนี่ จมูกไวจริงๆ นะ!"
เธอวางปลากระป๋องไว้ข้างหน้าแมวลายตัวน้อย "เห็นแกมาเป็นเพื่อนหนีวหนีวเล่น ก็ถือว่าปลากระป๋องนี้เป็นรางวัลให้แกแล้วกัน"
แมวร้องเหมียวหนึ่งครั้ง
แมวลายตัวน้อยเดินเข้ามา ดมเบาๆ แล้วเลียอีกที จากนั้นก็คาบชิ้นปลาชิ้นหนึ่งออกมากินอย่างมีความสุข
[แมวลายตัวน้อยได้รับอาหารสุดโปรด ความชอบใจเพิ่มขึ้นเป็น 60%]
[แมวลายตัวน้อยได้รับอาหารสุดโปรด ความชอบใจเพิ่มขึ้นเป็น 80%]
เสิ่นอี๋ประหลาดใจ ไม่คิดว่าปลากระป๋องหนึ่งกระป๋องจะทำให้แมวลายตัวน้อยเพิ่มความชอบใจถึงสองครั้งได้
ดูท่าจะชอบกินปลามากจริงๆ
พอแมวน้อยกินปลาเสร็จ เสิ่นอี๋ก็ใช้[ทำความสะอาดหนึ่งคลิก]กับมัน แล้วใช้กับรถอีกครั้ง
การันตีว่าทุกอย่างสะอาดหมดจด มองแล้วรู้สึกสบายตาขึ้นมา
"แม่... อุ้ม..."
เสิ่นอี๋คิดว่าตัวเองฟังผิดไป เมื่อกี๊หนีวหนีวพูดว่าอุ้มหรือเนี่ย?
"แม่... อุ้มๆ..."
หนีวหนีวโบกมือเล็กๆ แล้วพูดซ้ำอีกรอบ แต่การออกเสียงยังไม่ค่อยแม่นยำ
ครั้งนี้เสิ่นอี๋ได้ยินชัดถ้วนทุกคำ
หนีวหนีวพูดได้แล้ว ใช่แล้ว!
เธอรีบเข้าไปอุ้มหนีวหนีวขึ้นมา หอมแก้มหนึ่งที "หนีวหนีวเก่งมาก! พูดว่าอุ้มได้แล้วเนี่ย มาค่ะ แม่อุ้ม"
บางทีเจ้าตัวเล็กอาจจะนอนเล่นบนเตียงนานเกินไปเลยอึดอัด เธออุ้มลงจากรถไปเดินเล่นรอบหนึ่ง กลับมาถึงก็เอาเจ้าเหมียวน้อยเพ่ยเพ่ยตัวหนึ่งให้เล่น
เจ้าตัวเล็กได้ของเล่นใหม่ก็เล่นเงียบๆ อยู่พักหนึ่ง แมวลายตัวน้อยตอนนี้กินอิ่มแล้ว ตัวม้วนเป็นก้อนนอนหลับอยู่ใต้เบาะ