เสิ่นอี๋ดูฟังก์ชันอื่นๆ ของโต๊ะทำงานต่อ
[เทคโนโลยีกลั่นน้ำ]สามารถเก็บทรัพยากรน้ำจืดได้ในปริมาณหนึ่งทุกวัน ยิ่งระดับเทคโนโลยีสูง ปริมาณที่เก็บได้ก็ยิ่งมากขึ้น
โต๊ะทำงานนี้ถึงแม้จะทรงพลัง แต่ก็ต้องใช้พลังงานในการทำงาน ดูท่าต่อไปคงต้องจัดลำดับความสำคัญเฉพาะของจำเป็นเร่งด่วนเท่านั้น
เสิ่นอี๋กำลังศึกษาโต๊ะทำงานอยู่ ได้กลิ่นหอมของอาหารที่ลอยมาจากหม้อหุงข้าวไฟฟ้า ท้องก็ร้องจ๊อกๆ อย่างไม่ยอมแพ้
"กินข้าวก่อนดีกว่า"
เธอตักน้ำล้างมือ แล้วเปิดหม้อหุงข้าวไฟฟ้า ไอร้อนลอยมาปะทะหน้า
ข้าวในหม้อนุ่มเละ ห่อหุ้มแคร์รอตหั่นเต๋าสีแดงสด สีสันสดใส กลิ่นหอมฟุ้ง
ไอน้ำปนความหอมหวานเล็กน้อย แค่นึกถึงก็ทำให้น้ำลายไหลแล้ว
เธอชิมคำแรก
ข้าวนุ่มละมุนผสมความหอมหวานของแคร์รอต เต็มปากเต็มคำทันที เป็นรสชาติที่คุ้นเคยที่สุด
เธอตักข้าวสองสามช้อน บดแคร์รอต ไข่แดง และข้าวให้ละเอียดด้วยช้อน เติมน้ำร้อนคนให้เข้ากัน ทำเป็นโจ๊กข้นๆ ให้หนีวหนีวกินเป็นมื้อเที่ยง
ในสภาพแวดล้อมเอาชีวิตรอดแบบนี้ ต้องรีบทำให้หนีวหนีวคุ้นเคยกับการกินอาหารเสริมเป็นหลัก เพราะนมผงเหลือไม่มากแล้ว กินเร็วไม่พอ แถมไม่อิ่มท้องอีกต่างหาก
"หนีวหนีว มากินข้าวกันนะ"
เสิ่นอี๋ป้อนช้อนเล็กๆ ก่อน ให้ลองชิมรสชาติ
เจ้าตัวเล็กดูเหมือนจะชอบรสชาติหวานเค็มนี้ กินทีละคำๆ กลืนลงคอ กินหมดเกือบครึ่งถ้วย
เสิ่นอี๋ยกนิ้วโป้ง "หนีวหนีวเก่งมาก เป็นเด็กดีไม่เลือกกิน"