“หัวหน้า เพื่อนร่วมทีมเราสองคนตื่นพลังสำเร็จแล้ว ยาที่เหลือต่อจากนี้ก็ใช้ได้อย่างวางใจแล้วใช่ไหม?”
เจียงเสี่ยวฉู่จ้องยาตื่นพลังบนโต๊ะกลาง ดวงตาเป็นประกาย
เสิ่นอี๋ยิ้มแล้วพูดว่า “พวกคุณเลือกกันก่อนเลย ที่เหลือสุดท้ายค่อยเป็นของฉัน” เธอรู้สึกว่าสิ่งนี้เป็นการดัดแปลงพันธุกรรม จึงยังมีความเสี่ยงอยู่บ้าง
เจียงเสี่ยวฉู่รู้สึกเกรงใจ จึงหันไปมองแสงตะวันอุ่น “พี่หยาง ให้พี่เลือกก่อนดีไหมครับ?”
แสงตะวันอุ่นพูดด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจ “ฉันเป็นนักธนู ก็ต้องเลือกสายโจมตีอยู่แล้ว เก็บสีแดงไว้ให้ฉันก็พอ พวกคุณตื่นพลังกันก่อนได้เลย”
ขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน จู่ ๆ ก็ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ
【ผู้เล่นแสงตะวันอุ่น เนื่องจากถนนของคุณว่างเปล่าเกิน 3 ชั่วโมง ระบบจึงยึดคืนแล้ว ขอแจ้งให้ทราบ!】
【ผู้เล่นยาต้มเวลาด้วยเหล้า เนื่องจากถนนของคุณว่างเปล่าเกิน 3 ชั่วโมง ระบบจึงยึดคืนแล้ว ขอแจ้งให้ทราบ!】
【ผู้เล่นหลิงเฟิง เนื่องจากถนนของคุณว่างเปล่าเกิน 3 ชั่วโมง ระบบจึงยึดคืนแล้ว ขอแจ้งให้ทราบ!】
【ผู้เล่นไอ้ร้อยตัน เนื่องจากถนนของคุณว่างเปล่าเกิน 3 ชั่วโมง ระบบจึงยึดคืนแล้ว ขอแจ้งให้ทราบ!】
ทุกคนได้รับการแจ้งเตือนจากระบบพร้อมกัน ต่างร้องว่าแย่แล้ว ไอ้ร้อยตันอดไม่ได้ที่จะตบต้นขาตัวเองอย่างแรง
“บ้าเอ๊ย! ลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง! พวกเราออกจากถนนของตัวเองกันครบ 3 ชั่วโมงแล้วเหรอ?”
แสงตะวันอุ่นยิ้มขื่น “พวกคุณก็เหมือนฉันใช่ไหม? ถนนถูกระบบยึดคืนไปแล้ว?”