เสิ่นอี๋คิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า สุดท้ายก็เลิกล้มความคิดที่จะออกไปเก็บกล่องสมบัติ
กล่องสมบัติก็อยู่ตรงนั้น รอให้ฟ้าสว่างแล้วค่อยไปเก็บก็ยังไม่สาย
เธอปิดม่านหนาหนักลง ก่อนจะหันไปอุ้มหนีวหนีวมากอดไว้ในอ้อมแขน แล้วกล่อมให้หลับเบา ๆ
ในเวลานี้ บนถนนอีกสายหนึ่ง สัตว์อสูรกลุ่มหนึ่งกำลังรุมล้อมรถขายอาหารอย่างหนาแน่น
กลิ่นหอมของเนื้อย่างลอยคลุ้งอยู่ในอากาศโดยรอบ คงเป็นกลิ่นนี้เองที่ล่อสัตว์อสูรซึ่งซ่อนตัวอยู่ในความมืดให้เข้ามา
เจียงเสี่ยวฉู่ที่อยู่บนรถตกใจจนรีบรูดม่านปิด แล้วเปิดไฟฉายโซเดอร์นอกรถ หวังใช้แสงจ้าขับไล่สัตว์อสูร
แต่สัตว์อสูรเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่กลัวเลย ไม่เพียงไม่หนีไป ยังเข้ามาใกล้กว่าเดิม ถึงขั้นมีลิงป่าสองตัวกำลังปีนขึ้นมาบนรถ
เจียงเสี่ยวฉู่รีบปิดช่องหน้าต่างบนหลังคารถ ตัวรถเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย
เขาใจหายวาบ
ให้ตายเถอะ สัตว์อสูรกลุ่มนี้คงไม่ได้คิดจะโจมตีรถขายอาหารของเขาหรอกนะ?
เขารีบเปิดทีมแล้วส่งข้อความเสียงขอความช่วยเหลือ
“ช่วยด้วย! รถผมถูกสัตว์อสูรรุมโจมตีอยู่!”
จากนั้นก็ส่งพิกัดตามไป
เดิมทีแสงตะวันอุ่นเข้านอนไปแล้ว แต่กลับถูกสายโทรเข้ารัว ๆ จากไอ้ร้อยตันปลุกจนตื่น