ทุกคนเริ่มเก็บกวาดสนามรบ เสิ่นอี๋ถอดสายรัดของตัวเองกลับมาจากข้อมือของผู้หญิงคนหนึ่ง
ทำความสะอาดหนึ่งคลิก แล้วสวมกลับเข้าไปใหม่
เธอใช้สายรัดเส้นนี้จนชินมือ มันยังเป็นวิธีโจมตีเพียงอย่างเดียวที่เธอใช้เอาชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้
หลังผ่านเหตุการณ์วันนี้ เธอก็ตระหนักอย่างลึกซึ้งว่าตัวเองพึ่งพาสายรัดนี้มากเกินไป ต้องหาทางเพิ่มวิธีโจมตีอื่น ๆ เพื่อจะได้ปกป้องตัวเองได้ดียิ่งขึ้น
“อาจิ่ว เดี๋ยวให้สตรอว์เบอร์รี่น้อยตรวจดูหน่อยนะ ก่อนหน้านี้พวกนั้นใช้เข็มสลบกับคุณ ถึงจะใช้ยาในปริมาณน้อย แต่ก็ต้องตรวจให้แน่ใจว่าไม่มีผลข้างเคียง” ไอ้ร้อยตันนึกขึ้นได้จึงเอ่ยเตือน
“ได้” เสิ่นอี๋ลูบรอยเข็มบนหลังมือ ยังรู้สึกเจ็บจี๊ด ๆ อยู่เล็กน้อย
หลังทุกคนเก็บกวาดสนามรบเสร็จ ก็พบว่าคนพวกนั้นไม่มีของติดตัวอยู่เลย คงเก็บเข้ากระเป๋าอินเวนทอรี่ของระบบไปหมดแล้ว
เมื่อผู้เล่นตาย ของในกระเป๋าอินเวนทอรี่ของระบบก็จะถูกทำลายไปด้วย เว้นแต่พวกเขาจะยอมมอบของให้คนอื่นก่อนตาย
คนพวกนั้นขับรถมาสามคัน นอกจากรถกระบะคันเมื่อครู่แล้ว ยังมีรถเอสยูวีหนึ่งคันกับรถตู้หนึ่งคัน สภาพรถยังใหม่อยู่ไม่น้อย
แสงตะวันทดลองขับรถเอสยูวีคันนั้น แล้วตัดสินใจเก็บไว้