เนื่องจากหอพัก 8 ที่เฉินฟานพักอยู่นั้นตั้งอยู่ในเขตหอพักหญิงโดยเฉพาะ
ดังนั้นเขาจึงเดินทะลุตึกแปด มายังตึกเจ็ดที่อยู่ด้านหลัง
เขาสืบมาแล้วว่านักศึกษาหญิงปีหนึ่งสาขาการตลาดพักอยู่ที่ตึกนี้
แต่เพราะไม่รู้จักใครเลยที่นี่ เฉินฟานจึงไม่อาจฝากใครถามข่าวได้
ทำได้เพียงยืนอยู่หน้าประตูหอพัก เฝ้ารอเหมือนคนดักตอกระต่าย หวังจะได้พบซูรั่วฉู
รออยู่นานมาก ซูรั่วฉูก็ไม่ปรากฏตัว แต่มีนักศึกษาใหม่เดินผ่านไปผ่านมาจับจ้องเฉินฟานด้วยแววตาเปี่ยมความสงสัย
เด็กหนุ่มคนนี้เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยวันแรกก็ดุ่มมาซบหอหญิง แถมยังจ้องกวาดสายตามองสาว ๆ ที่เดินผ่านทีละคนอีก
จะช่างใจร้อนเกินไปแล้วกระมัง
ดังนั้นภายในตึกเจ็ดจึงเกิดข่าวซุบซิบแพร่สะพัดอย่างรวดเร็ว
ว่ามีหนุ่มโรคจิตมาหื่นอยู่หน้าประตูตึก ชอบตั้งหน้าตั้งตาจ้องมองหญิงสาวที่ออกจากหอ
เหตุนี้จึงทำให้สาว ๆ ที่เดินออกมาทีหลัง เมื่อเดินผ่านเฉินฟานจะยกมือปิดหน้าอกหรือรั้งกระโปรงอย่างหมิ่นเหม่โดยสัญชาตญาณ
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ป้าหอพักของตึกเจ็ดก็เดินออกมา
ตวาดไล่เฉินฟานให้รีบไปเสีย ถ้ายังไม่ไปจะเรียกยามให้แล้ว
เฉินฟานยิ้มเจื่อน "ป้าครับ ผมแค่มาหาใครบางคนที่นี่"
"แฟนผมพักอยู่ข้างใน"
แต่ป้าหอไม่เชื่อเลยสักนิด
"อย่ามาทำเป็นเล่นลิเกไปหน่อยเลย"
"ป้าทำงานที่นี่มากี่ปีแล้ว เด็กแบบเธอป้าเห็นมาเยอะแยะ"
"ป้าขอเตือนนะ ถ้าอยากจีบผู้หญิงก็จงเปิดเผยกล้าหน่อย อย่ามาทำตุก ๆ ติก ๆ แบบนี้"
"รีบไปให้พ้น ไม่งั้นป้าจะเรียกยามมาจริง ๆ แล้ว"
เฉินฟานไม่อยากทะเลาะกับอีกฝ่าย จึงได้แต่ยิ้มเจื่อนส่ายหน้า หมุนตัวเดินจากมา