"โง่จริงนาย ตอนเด็กไม่เคยใช้แพมเพิสเหรอ?"
อู๋ตี๋อดแขวะหม่าเสี่ยวซว่ายไม่ได้
"แพมเพิสจะไปเหมือนไอ้นี่ได้ไง?" หม่าเสี่ยวซว่ายย้อน
"ไม่เห็นต่างตรงไหน? ก็แปะที่ก้นเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?"
"อันหนึ่งซับฉี่ อีกอันซับเลือด"
อู๋ตี๋ชะงัก ก่อนจะยกนิ้วโป้งให้หม่าเสี่ยวซว่าย ยอมแพ้ราบคาบ
ลัวเหวินเจี๋ยหยิบผ้าอนามัยขึ้นมาชิ้นหนึ่งพลางพินิจอย่างละเอียด
"ขนาดใหญ่สุดเลยนะเนี่ย ท่าทางรุ่นพี่ผู้หญิงคงก้นใหญ่ไม่เบา"
"มีทรงอยู่ไม่น้อย"
อู๋ตี๋หัวเราะด่า
"แค่นี้ก็ดูออก? สุดยอดเลยนะ"
ส่วนลัวเหวินเจี๋ยกลับส่ายหน้าด้วยสีหน้าเสียดาย
"เฮ้อ นึกว่าจะเจอชุดชั้นในหรือถุงน่องที่รุ่นพี่ทิ้งไว้ให้ ตื่นเต้นเก้อเลย"
"เฮ้ย!"
"เชี่ย!"
"เวร!"
"ไอ้นี่มันโรคจิตชัดๆ ทุกคนอยู่ห่างๆ มันหน่อย"
โอเค
ลัวเหวินเจี๋ยใช้เวลาเพียงครึ่งวัน ก็ทำลายภาพลักษณ์หล่อเท่สดใสตอนแรกพบไปอย่างรวดเร็ว
"นี่มีโน้ตอยู่"
หานซวี่ล้วงกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากกล่อง
บนนั้นมีข้อความเขียนด้วยลายมือสวยงามบรรจงว่า
"ถึงรุ่นน้องที่รัก ยินดีที่ได้เข้าพักในห้องนี้ รุ่นพี่เตรียมของขวัญต้อนรับนี้ไว้ให้ หวังว่าพวกนายจะใช้แล้วถูกใจนะ"
อ่านจบ ลัวเหวินเจี๋ยก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
"จงใจ ต้องจงใจแน่ๆ"
"รู้ทั้งรู้ว่าพวกเราเป็นรุ่นน้องผู้ชาย ยังบอกว่าให้ใช้ให้ถูกใจ"
"นี่มันตั้งใจเยาะเย้ยกันชัดๆ"
"เลิกคิดมากเถอะ นายเข้าใจความหมายของเขาผิดแล้ว"
เฉินฟานทนไม่ไหวจริงๆ ลุกขึ้นยืน ผลักหม่าเสี่ยวซว่ายเบาๆ