เมื่อเห็นเฉินฟานเดินโซเซ ทุกคนก็คิดว่าเขาจะต้องล้มลงแน่ๆ
แต่ใครจะรู้ว่าเฉินฟานกลับฝืนยืนหยัดอยู่ได้
และไม่แม้แต่จะสนใจพวกนั้นที่ยืนล้อมรอบ
เขากระโจนเข้าใส่ไอ้หัวแดงที่อยู่ตรงหน้าทันที
พรวด...
ขวดเบียร์ในมือพุ่งตรงเข้าที่ต้นขาของอีกฝ่าย
"อ๊าก..."
น่าสงสารไอ้หัวแดงที่เพิ่งลุกขึ้นมากลับถูกแทงซ้ำอีกสองครั้ง
ทั้งร่างส่งเสียงร้องเหมือนหมูถูกเชือด
เฉินฟานคว้าผมแดงๆ ของมันเอาไว้ เศษขวดที่แตกจ่ออยู่ที่คอของอีกฝ่าย
พวกแกใครกล้าเข้ามา!
ฉันยังไม่บรรลุนิติภาวะ อย่างมากก็แค่ลงมือพิการก่อนสักคน!
คำพูดนี้ทำให้พวกนักเลงที่อยู่ใกล้ๆ พากันหยุดฝีเท้าด้วยความตกใจ
ไอ้หัวแดงเองก็ตกใจไม่น้อย ไม่คิดว่าเด็กมัธยมปลายจะเหี้ยมขนาดนี้
"พี่...พี่น้อง เรื่องมันแค่เข้าใจผิด..."
"หุบปาก!"
เฉินฟานเงื้อหมัดต่อยเข้าเต็มหน้าอีกฝ่าย เลือดกำเดาพุ่งกระฉูดเต็มตัว
บอกมา! ใครใช้ให้พวกแกมา?
ไอ้หัวแดงยังคงร้องครวญคราง เศษขวดเบียร์ในมือเฉินฟานจ่ออยู่ที่คอของมันแล้ว เกิดรอยเลือดปริขึ้น
"พูดมา!"
"อย่าฆ่าฉัน อย่าฆ่าฉัน...คือหวงหู่!"
"หวงหู่ให้เงินฉันหนึ่งพัน บอกให้ฉันจัดการแขนของนายให้พิการในวันสอบเอ็นทรานซ์"
เป็นเขาจริงๆ ด้วย!
แววตาของเฉินฟานหรี่ลงเล็กน้อย
ลากไอ้หัวแดงถอยหลังไปสองสามก้าว
ทันใดนั้นก็ถีบเข้าใส่ก้นของมันเต็มแรง หมุนตัววิ่งไปทางปากซอย
"แม่ง! จับมันไว้!"
ไอ้หัวแดงนอนหมอบกับพื้นตะโกนลั่น
จับมันให้ฉัน! ฉันจะจัดการมันให้ตาย...