"มองอะไรน่ะ"
เห็นเฉินฟานใจลอย ซูรั่วฉูก็อดถามขึ้นมาไม่ได้
เฉินฟานดึงสายตากลับมา ส่ายหน้ายิ้มๆ
"เปล่าหรอก"
ซูรั่วฉูไม่ได้คิดอะไรต่อ ถอยออกมาจากอ้อมกอดของเฉินฟาน
"จริงสิ อีกสองวันพี่หงไห่จะมาอวิ๋นไห่"
เฉินฟานชะงัก
"หงไห่ โจวหงไห่ที่เปิดโรงเรียนสอนคอมฯ น่ะเหรอ"
"อืม"
เฉินฟานเกิดสนใจขึ้นมา
"เขามาอวิ๋นไห่มีธุระอะไรหรือ"
ซูรั่วฉูยกมือขึ้นรวบปอยผมสีดำขลับไปทัดหลังหูเบาๆ
"บอกว่ามีเพื่อนเก่าแต่งงาน เขาเลยมางานแต่งน่ะ"
"ตอนนั้นพี่หงไห่อาจจะชวนเราไปกินข้าวด้วย เธอจะไปไหม"
เฉินฟานยิ้ม
"ไปสิ ไปแน่นอนอยู่แล้ว"
"เขาเป็นเพื่อนเก่าของเราสองคน แถมฉันยังติดบุญคุณเขาอยู่เรื่องหนึ่งด้วย"
ถ้าไม่ใช่เพราะโรงเรียนสอนคอมฯ ของโจวหงไห่ เฉินฟานก็คงไม่มีที่ให้สร้างเว็บโดเมนขึ้นมา
ถึงตอนนั้นโจวหงไห่จะหวังผลให้เฉินฟานช่วยโฆษณาโรงเรียนให้ฟรี แต่เฉินฟานก็ได้ใช้คอมพิวเตอร์ในที่ของเขามาตลอดฟรีๆ นั่นแหละถึงได้สร้างเว็บโดเมนสำเร็จ
มองในแง่นี้ จริงๆ แล้วเฉินฟานน่ะได้เปรียบกว่า
ที่เฉินฟานบอกว่าติดบุญคุณเขาเรื่องหนึ่งก็เลยไม่ใช่แค่คำพูดตามมารยาท
"ถึงเวลาเธอรีบบอกฉันล่วงหน้านะ เราสองคนจะได้เลี้ยงขอบคุณพี่หงไห่ซะหน่อย"
ซูรั่วฉูพยักหน้ายิ้มๆ
"อากาศหนาวขนาดนี้ เธอรีบกลับห้องพักเถอะ"
เฉินฟานส่ายหน้า "ไม่อยากแยกจากเธอเลย"
"ฉันกลับไปห้องพักกับเธอได้ไหม ห้องเธอมีเตียงว่างบ้างหรือเปล่า ฉันไม่ต้องการมากหรอก มีแค่แผ่นเตียงก็พอ"
ซูรั่วฉูจ้องเฉินฟานอย่างงอนๆ ตำหนิแวบหนึ่ง