ซูรั่วฉูหน้าแดงขึ้นมาทันที
"พูดอะไรเหลวไหลน่ะ เชื่อไหมคืนนี้ฉันจะกลับไปฟ้องคุณอาโจวให้!"
"อย่าๆๆ ล้อเล่นน่า"
ชายหนุ่มหัวเราะร่า แล้วยื่นมือมาตรงหน้าเฉินฟานอย่างเป็นมิตร
"โจวหงไห่"
"เฉินฟานครับ ผมเป็นเพื่อนร่วมชั้นของซูรั่วฉู"
"ไอ้หนุ่ม ฝีมือไม่เบานี่ ปกติยายนี่ไม่ค่อยกลับบ้านกับผู้ชายนะ"
"โจวหงไห่!"
ซูรั่วฉูทำตาเขียวใส่
"ก็ได้ๆ ไม่พูดมากแล้ว"
ชายหนุ่มเก็บรอยยิ้ม
"พวกนายจะมาเล่นคอมพ์ใช่ไหม? หาที่นั่งตามสบายเลย อย่าลืมใส่ที่หุ้มรองเท้าด้วยล่ะ"
"วันนี้พี่เลี้ยงเอง ไม่คิดเงิน"
พูดพลางก้มลงหยิบที่หุ้มรองเท้าสีน้ำเงินสองคู่ออกมาจากลิ้นชักข้างตัว
เมื่อเห็นของคุ้นเคยพวกนี้ เฉินฟานก็รู้สึกขำกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ตอนนั้นตอนเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ที่โรงเรียนครั้งแรก อาจารย์สั่งให้นักเรียนทุกคนต้องใส่ที่หุ้มรองเท้าก่อนเข้าห้องคอมพ์
จนถึงตอนนี้เฉินฟานก็ยังไม่เข้าใจว่า เจ้าเครื่องเก่าปุโรหังพวกนั้นมีอะไรให้ต้องทะนุถนอมนักหนา
"ไปเล่นกันเลย"
โจวหงไห่บอกปัดสองคนนั้นแล้วหันไปหาลูกค้าข้างๆ
"ขอโทษนะครับ คอมพ์คุณน่าจะมีปัญหาที่ฮาร์ดแวร์ ผมจัดการให้ไม่ได้ แนะนำให้ไปร้านศูนย์บริการนะครับ"
ลูกค้าข้างๆ เป็นสาวสวยวัยรุ่น แต่งตัวนำสมัยมาก ใส่ชุดเดรสสีขาวตัวยาว ผมยาวสยายท่วมบ่า
ได้ฟังคำของโจวหงไห่ สาวสวยขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะอารมณ์เสีย
"ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอ?"
โจวหงไห่ยิ้มแหยๆ "ขอโทษครับ ซ่อมคอมพ์นี่ผมไม่ถนัดเท่าไหร่"