"นี่อะไรน่ะ?"
เฉินฟานมองซองจดหมายตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาซูรั่วฉูด้วยแววตางุนงง
ซูรั่วฉูแกะซองจดหมายออก แล้วหยิบสมุดบัญชีเงินฝากเล่มหนึ่งออกมา
"กัวซ่วยเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว"
"เขาบอกว่าเธอสร้างเว็บไซต์ของตัวเองขึ้นมา กำลังโปรโมตอยู่ ต้องใช้เงินเยอะ"
"แถมยังบอกว่าช่วงนี้พวกเธอสองคนพยายามหาเงินมาตลอด..."
เฉินฟานอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา
"ไอ้บ้านี่ มันทรยศความลับฉันหมดเปลือกเลยนะ!"
ทว่าซูรั่วฉูกลับเบิกตากว้าง
"ฉันไม่สบายใจมากเลย"
"ทำไมเรื่องสำคัญขนาดนี้ เธอถึงไม่บอกฉัน?"
"ฉันเป็นแฟนของเธอนะ แต่เรื่องที่เธอลำบาก ฉันกลับต้องไปฟังจากปากคนอื่นถึงจะรู้"
เฉินฟานรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมาเล็กน้อย เขารีบอธิบาย
"คือว่า... ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเธอหรอกนะ"
"แค่เรื่องนี้ ฉันรู้สึกว่าถ้าพูดไปเธอก็คงไม่สนใจ..."
ทว่าซูรั่วฉูกลับมีสีหน้าจริงจัง
"อะไรก็ตามที่เป็นเรื่องของเธอ ฉันสนใจหมดแหละ"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินฟานก็ถึงกับตะลึงงันไปชั่วขณะ ได้แต่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่รู้จะพูดอะไรดี
ซูรั่วฉูอธิบายต่อ
"ฉันแค่ฟังจากกัวซ่วยว่าตอนนี้เธอต้องการใช้เงินด่วน"
"ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าเธอต้องการเงินเท่าไหร่ สมุดบัญชีนี้เป็นเงินค่าขนมที่ฉันเก็บออมไว้กับเงินอั่งเปาตรุษจีนตลอดหลายปีมานี้"
"ข้างในมีทั้งหมด 6,782 หยวน"
"เธอเอาไปใช้ก่อนนะ ถ้ายังไม่พอ เราค่อยช่วยกันคิดหาวิธีอีก"
เฉินฟานจ้องมองซูรั่วฉู ใบหน้าเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
แต่เขาไม่ได้ยื่นมือออกไป กลับส่ายหน้ายิ้ม ๆ
"เงินนี้ฉันรับไว้ไม่ได้"
ซูรั่วฉูร้อนใจขึ้นมาทันที