เมื่อความไร้เดียงสาและความตื่นเต้นแบบเด็กใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัยเริ่มจางหายไป ห้อง 519 ก็ก้าวเข้าสู่จังหวะชีวิตในแบบของตัวเองในที่สุด
ภาพที่ทุกคนในห้องพากันไปไหนมาไหนเป็นกลุ่มในช่วงฝึกทหาร ไปเรียนด้วยกัน ไปกินข้าวโรงอาหารด้วยกันนั้นแทบจะไม่ได้เห็นอีกแล้ว
ความจริงก็พิสูจน์ให้เห็นว่า ต่อให้พี่น้องในห้องเดียวกันจะสนิทกันขนาดไหน ก็ย่อมมีระยะห่างระหว่างกันอยู่ดี
ที่ห้อง 519 เฉินฟานกับลัวเหวินเจี๋ยนั้นลึกลับที่สุด ตัวแทบไม่ติดพื้นห้อง
ทว่าเฉินฟานกับหม่าเสี่ยวซว่ายกลับสนิทกันมากที่สุด
ไม่ใช่เพราะหม่าเสี่ยวซว่ายเป็นคุณหนุ่มร่ำรวยหรอกนะ แต่เป็นเพราะนิสัยของหมอนี่ถูกจริตกับเฉินฟานมากกว่า
ในห้องพัก หม่าเสี่ยวซว่ายไม่เคยทำตัวสูงส่งเพราะสถานะคุณชายร่ำรวยของตัวเองเลย
อย่างเช่นบนชั้นหนังสือของเขา จะมีบุหรี่วางไว้ให้หยิบอยู่สองสามซองเสมอ เพื่อนในห้องไม่จำเป็นต้องทักก่อนก็เดินไปหยิบเองได้
พอใครหยิบไปแล้ว หม่าเสี่ยวซว่ายก็จะคอยแอบเอามาเติมให้ใหม่เงียบๆ
ทุกอย่างที่ทำล้วนเป็นไปอย่างแนบเนียน ใส่ใจทั้งเรื่องรักษาหน้าเพื่อนที่เงินน้อยและไม่ทำให้ใครเก้อเขิน
พี่สามซุนเฮ่ากับน้องห้าหานซวี่สนิทกันที่สุด
สองคนนี้เป็นสายขยันเรียน แทบจะตัวติดกันตลอดเวลา ทุกครั้งที่เข้าเรียนต้องนั่งแถวหน้าเสมอ
ส่วนประธานอู๋ตี๋นั้น เป็นพวกคลั่งตำแหน่งชัดๆ ไม่ใช่แค่สวมบทบาทหัวหน้าห้องได้โดดเด่นเท่านั้น แต่ยังโลดแล่นอยู่ในชมรมนักศึกษาได้ราวปลาได้น้ำอีกด้วย
เฉินฟานได้ยินหม่าเสี่ยวซว่ายเล่าว่า อู๋ตี๋สมัครเข้าชมรมถึงสี่ชมรม แต่ละวันวิ่งวุ่นจนแทบไม่ติดพื้น
และถึงแม้ว่าทุกคนจะไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ไม่ค่อยได้เจอหน้ากัน แต่ทุกคนก็พยายามเต็มที่ที่จะรักษาความสามัคคีของห้องนี้เอาไว้