บรรยากาศเงียบไปชั่วขณะ
โจวหงไห่ทำหน้าเขิน ๆ หน่อย
เขาไม่คิดว่าเฉินฟานจะพูดตรงขนาดนี้ พอเปิดปากก็ชี้ชัดเลยว่าฝ่ายนั้นจะล้มเหลว
ไม่มีน้ำผ่อนหนักผ่อนเบาเลยสักนิด
มองเพื่อนเก่าตัวเอง โจวหงไห่แอบเป็นห่วง
เพราะเขารู้จักนิสัยเพื่อนคนนี้ดี อย่ามองว่าเขาดูซื่อ ๆ ทว่าจริง ๆ แล้วเป็นคนดื้อเงียบหัวรั้นมาก เป็นพวกปักใจเชื่อแล้วไม่ชนฝาไม่ยอมเลิก
เป็นจริงด้วย หานจื่อจวินนิ่งไปพักหนึ่งก็ค่อย ๆ ส่ายหน้า
"ขอโทษนะ ฉันรับคำทำนายของนายไม่ได้"
"นายเอาอะไรมาพูดว่าฉันจะต้องล้มเหลว"
"สามพอร์ทัลใหญ่ตอนนั้นเกิดขึ้นจากความว่างเปล่าหรอ"
"พวกเขายังเติบโตมาจนถึงขั้นนี้ได้ ฉันก็เชื่อว่าเราทำได้เหมือนกัน"
เฉินฟานยิ้ม วางถ้วยน้ำชาลง แล้วค่อย ๆ เอ่ย
"ที่ฉันบอกว่าพี่จะล้มเหลวเพราะสามเหตุผล"
"หนึ่ง พี่พลาดช่วงเวลาทองไปแล้ว"
"โอกาสที่ดีที่สุดในการสร้างพอร์ทัลมันผ่านไปแล้ว ตลาดในประเทศตอนนี้ถูกซินล่าง หวังอี้ โส่วหู แบ่งกันหมดแล้ว"
"พวกเขาตั้งตัวเป็นสามขั้ว แบ่งผู้ใช้กันไปหมด ไม่มีทางยอมให้ใครเข้ามาแย่งตลาดเป็นรายที่สี่แน่"
"สอง จะสร้างพอร์ทัลขึ้นมา ต้องใช้เงินทุนกับบุคลากรด้านเทคนิคจำนวนมาก"
"ข้อนี้พี่ดูจำนวนพนักงานของสามพอร์ทัลใหญ่ก็รู้"
"เอาล่ะ ต่อให้เรามองข้ามเรื่องพวกนี้ไป สมมติว่าพี่สร้างเว็บสำเร็จแล้ว โปรโมตสำเร็จแล้ว"