เหยียนเจิงบังคับกระบี่เหาะขึ้นสู่กลางอากาศ ตะโกนก้องว่า “ปิศาจเอ๋ย เหตุใดยังไม่ยอมจำนน ข้าจะไว้ศพเจ้าให้สมบูรณ์ มิฉะนั้น อย่าหาว่าข้าผู้บำเพ็ญใจเหี้ยมโหด จะเชือดเส้นเอ็นลอกหนัง เจ้าจงทุกข์ทรมานนับหมื่นก่อนตาย”
ได้ยินคำหยาบช้า ปิศาจงูทั้งโกรธทั้งขำ “มนุษย์ขนดกมาจากไหน กล้ากล่าววาจาโอหังเช่นนี้”
เบื้องล่างมีผู้ฝึกตนขั้นฝึกลมปราณอาศัยอำนาจบาตรใหญ่ ตะโกนว่า “เจ้าฆ่าครอบครัวเหลยผู้ใจบุญ บาปหนาใหญ่หลวงนัก ยังไม่รีบตายเสีย!”
ปิศาจงูถึงกับพูดไม่ออก ด่าว่า “พล่ามไร้สาระ!”
เห็นปิศาจไร้ท่าทีสำนึกยอมจำนน เหยียนเจิงไม่พูดพร่ำทำเพลง พลังกระบี่ส่องประกาย ฟาดฟันลงไปทันที
“ชั่ก!”
แสงกระบี่ส่องสว่างสองฝั่งแม่น้ำเฮยสุ่ย ประหนึ่งดวงตะวัน นี่คือเคล็ดกระบี่วิถีธรรมของสำนักกระบี่อู่เจินแท้ ยิ่งใหญ่เกรียงไกร ทรงอำนาจหาที่สุดมิได้
“เซียนช่างเกรียงไกร!”
“เซียนผู้ไร้เทียมทานใต้หล้า!”
“ปราบปิศาจตนนี้ บุกทะลวงเข้าถ้ำ สังหารลูกหลานปิศาจของมันให้หมดจด”
……
ผู้ฝึกตนขั้นฝึกลมปราณพากันโห่ร้อง
ล้ำเส้นเกินไปแล้ว!
แววตาของปิศาจงูค่อย ๆ ดุดันขึ้น นางอ้าปาก เผยเขี้ยว จู่ ๆ ก็พ่นแก่นปิศาจออกมา
ในแก่นปิศาจหล่อเลี้ยงแก่นแท้สุริยันจันทรา ส่องประกายเจิดจ้า ใสกระจ่างดุจผลึก
เหยียนเจิงเป็นคนแรกที่สีหน้าเปลี่ยนไป
ไม่ถูกต้อง!
บัดซบ ดูเหมือนจะหาเรื่องผิดปิศาจเสียแล้ว
นี่มันสิ่งใดกัน? แก่นปิศาจ? เทียบเท่าปิศาจใหญ่ขอบเขตแก่นทองมนุษย์... สวรรค์โปรดข้าด้วย...
เหยียนเจิงเป็นคนหัวไว ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบหันหลังหนีทันที พลางตะโกนขณะบินหนีว่า “ปิศาจงู เจ้าไม่รู้จักเหตุผล สำนักกระบี่อู่เจินแท้ของพวกข้า จะไม่ยอมให้เจ้าทำชั่วเด็ดขาด!”
เดิมทีปิศาจนั้นจะใช้แก่นปิศาจจับเหยียนเจิง แต่พอได้ยินชื่อสำนักกระบี่อู่เจินแท้ ก็ชะงักไปชั่วขณะ แต่เหยียนเจิงก็บินไปไกลลิบแล้ว