จางผิงอันขึ้นเรือโจรสลัดไปแล้ว ไม่มีทางลงเรือได้อีก ตอนนี้ก็ได้แต่กัดฟันฝึกฝนต่อไป
แน่นอน ข้อดีก็มีอยู่บ้าง
วิชานี้เมื่อดูจากหลักการแล้ว ก็เหนือกว่าวิชาของพวกเซียนในปัจจุบันมากนัก เมื่อฝึกสำเร็จ ก็เหมือนการโจมตีจากมิติที่สูงกว่า...
ยังมีอีกเรื่องที่ทำให้จางผิงอันรู้สึกโล่งใจ
บุปผาห้าสีถูกยิ่งนัก!
แม้พลังงานภายในจะไม่บริสุทธิ์เป็นพิเศษ แต่ก็พอดีนำมาหลอมได้
ถ้าไม่มีบุปผาห้าสี เขาก็ไม่รู้จะฝึกฝนอย่างไร คงต้องไปซื้อบัวหิมะมาหลอมโอสถ? ต้นละห้าร้อยเงินเซียน ช่างเป็นเรื่องตลกสิ้นดี
เวลาในการฝึกฝนไม่เคยรู้ผ่าน
พริบตาเดียว ฤดูหนาวก็มาถึง
ในหุบเขาขาวโพลนไปด้วยสีเงิน เกล็ดหิมะโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า
ใกล้ถึงวันปีใหม่แล้วกระมัง
จางผิงอันเงยหน้ามองท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย เมฆครึ้มหนาทึบ เกล็ดหิมะปลิวไสว สายลมกรรโชกแรงคำรามก้องในหุบเขา
ได้เวลาไปจุดธูปให้ครอบครัวและใต้เท้าชิงเฟิงแล้ว
จางผิงอันสวมเสื้อผ้าบาง ๆ แต่ไม่รู้สึกหนาวเย็น ผู้ผ่านการฝึกฝนมาแล้ว ร่างกายย่อมแตกต่างจากมนุษย์ธรรมดาราวฟ้ากับดิน
สภาพอากาศเช่นนี้ ไม่มีผลใดต่อจางผิงอัน
เขาซื้อธูปเทียนและผลไม้
ตั้งแท่นบูชาไว้ในลานบ้านของตน
สุราชั้นดีหนึ่งกา ธูปหอมคุณภาพสูงสามดอก รอบ ๆ โปรยไปด้วยเงินกระดาษห้าสี
เซ่นไหว้บิดามารดาและพี่น้องก่อน
แล้วจึงเซ่นไหว้ใต้เท้าชิงเฟิง
ทรัพยากรในการฝึกฝนเหล่านี้ ล้วนเป็นสิ่งที่ใต้เท้าชิงเฟิงทิ้งไว้ให้ตน หวังว่าดวงวิญญาณของชิงเฟิงเมื่อไปถึงยมโลก จะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่ง อย่าได้ถูกผีน้อยตนใดมารังแกง่าย ๆ