หากไม่มีใครเอ่ยว่านี่คือผู้อาวุโสแห่งผาห้วงทิพย์ คงคิดว่าเป็นพรายไม้ที่วิ่งมาจากที่ไหนสักแห่ง
เขาชำเลืองมองจางผิงอันแวบหนึ่ง ส่ายศีรษะพลางกล่าว "ก็แค่เด็กหนุ่มขั้นฝึกลมปราณเพียงชั้นสี่อีกคน จะทนไหวหรือ"
นักพรตอ้วนยิ้มขมขื่น "ผู้อาวุโส พวกภารโรงจะถึงขั้นฝึกลมปราณชั้นสี่ได้ ก็น้อยยิ่งแล้ว ข้าตามหาอยู่นาน กว่าจะเจอคนที่เหมาะสมสักคนหนึ่ง"
ผู้อาวุโสหลิงมู่ถอนหายใจ "ช่างเถิด ก็ให้เขาลองดูแล้วกัน"
จู่ๆ เขาก็หยิบป้ายคำสั่งสีเขียวออกมาโยนให้จางผิงอัน จางผิงอันตาฉับไวมือไว รีบรับไว้ทันที
"นี่คือป้ายคำสั่งแห่งผาห้วงทิพย์ บางครั้งเจ้าต้องขึ้นมาบนภูเขาสักเที่ยว อุปกรณ์บางอย่างก็อยู่บนภูเขา เจ้าถือป้ายคำสั่งนี้ไว้ จะเข้าออกผาห้วงทิพย์ได้ตามใจ อีกทั้งยังช่วยส่องสว่างแดนมายาให้เจ้าได้"
"แต่จงจำไว้ นอกจากสถานที่ที่จำเป็นต้องใช้งานแล้ว ที่อื่นอย่าได้วิ่งพล่าน หากพลาดพลั้งล่วงล้ำเข้าไปในที่ที่ผู้อื่นไม่ชอบใจ ถูกผู้อื่นทุบตีเข้าสักยก ก็อย่ามาโทษว่าข้าไม่เคยเตือนเจ้า"
จางผิงอันคารวะ "ขอรับ! ผู้น้อยจะจดจำไว้อย่างดี"
"ท่าทีของเจ้าหนุ่มนี่ไม่เลว!" ผู้อาวุโสหลิงมู่กล่าวต่อ "ก่อนหน้านี้นานมาแล้ว ที่จริงมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งไม่เลวเลย ถึงขั้นฝึกลมปราณชั้นห้าแล้วแท้ๆ แต่กลับดันทุรังจะเอาชนะพวกปิศาจ สุดท้ายถูกปิศาจกินเสีย น่าเสียดายนัก"
"นาวิญญาณยังอยู่ในช่วงเติบโตอีกครึ่งปี ที่เหลือก็ให้เจ้าดูแลทั้งหมด"
"หากจะกล่าวว่าการดูแลนาวิญญาณนั้น ก็ว่ายากก็ไม่ยาก แต่ต้องลงแรงให้ถึง วิธีการโดยละเอียด ฟางเสี่ยวอ้วนจะเป็นคนสอนให้เจ้าเอง"