จางผิงอันเฉลียวฉลาดยิ่งนัก ระหว่างเดินออกไปด้านนอก สมองก็หมุนติ้วอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วครู่ก็อนุมานเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบได้
วันนั้น ชิงเฟิงถูกอวี้จีทำลายจนพิการ ทะเลชี่ระเบิด เส้นลมปราณขาดผึง เดิมทีไม่มีทางฟื้นตัวได้ง่าย ๆ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน กลับหายดีอย่างน่าประหลาด จากนั้นอวี้จีไปตรวจสอบที่ถ้ำไท่ซวี ก็พบว่าไขหยกจ้าวราชาถูกคนตัดทำลาย
ไขหยกจ้าวราชาแข็งแกร่งยิ่งนัก
นี่คือสิ่งที่แม้แต่ผู้บำเพ็ญระดับจินตันก็ไม่อาจทำได้โดยง่าย เว้นเสียแต่ว่า ณ ยอดเขาหยกมุก จะมีของวิเศษระดับเทพ
เสวียนเทียนเฉียบคมยิ่งนัก
ความสงสัยของเขาช่างไม่ผิดเลย
มีขวานสวรรค์อสูรอยู่จริง!
แถมยังซ่อนอยู่ในลานเรือนแห่งนี้
เพียงแต่ถูกจางผิงอันเจ้าเล่ห์เจ้ากลนี่ฝังลึกลงไปใต้ดินหลายสิบจั้ง…
จางผิงอันก้มหน้าก้าวเดินออกไป เขาไม่แม้แต่จะเหลียวกลับไปมองเรือนของตัวเองสักแวบ
กล่องดำอะไร?
ข้าไม่รู้จักมัน ไม่เกี่ยวกับข้า
บนตัวเขาไร้ถุงผ้านาภูมิ สวมเพียงเสื้อผ้าบางเบาฤดูร้อน เห็นได้ชัดว่าไม่มีทางซ่อนเทวะวัตถุอะไรได้
แท้จริงแล้ว บนตัวเขามีเพียงตำราสองเล่ม กับถุงผ้าที่ชิงเฟิงทิ้งไว้ใบหนึ่ง ถุงใบนั้นก็ไม่ใหญ่ ข้างในก็มีของไม่มาก
ไม่มีผู้ใดขวางเขา
เมื่อเขาเดินพ้นประตูลานหอคัมภีร์ เท้าถึงเริ่มสั่นเล็กน้อย เขาขบกรามแน่น ทำสีหน้าเรียบเฉย รักษาจังหวะก้าวเดินดั่งเดิม มุ่งหน้าไปทางแท่นรวมเซียน
เดินมาจนถึงแท่นรวมเซียน ทางลงเขาก็อยู่ตรงหน้าแล้ว