จวงเจิ่นอิงเองก็ตกใจไม่แพ้กัน จงใจพูดเสียงดัง ก็เพื่อให้ฝั่งตรงข้ามได้ยิน
แน่นอนว่าก็อยากให้เซี่ยอวี่หลี่ได้รับรู้ถึงน้ำเสียงเชิงถามในคำพูดของเธออย่างชัดเจน และให้คำตอบที่น่าพอใจแก่เสิ่นปิงฉือ
ที่นี่คนเยอะขนาดนี้ เขาจะตีเนียนผ่านไปเด็ดขาดไม่ได้
เสิ่นปิงฉือคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเหตุบังเอิญขนาดนี้ ทั้งคู่มาทานข้าวที่เดียวกัน
ที่ทำให้เธอตกใจยิ่งกว่าคือ จู่ๆ เซี่ยอวี่หลี่ก็ยอมให้ของขวัญคนอื่นด้วยตัวเอง แถมยังส่งให้ถึงมือ คุยกันดูเหมือนจะสนิทกันมากเสียด้วย
หัวใจบีบแน่นเล็กน้อย จากนั้นก็มีน้ำเปรี้ยวๆ ขมๆ ไหลรินเข้ามา เติมเต็มปลายหัวใจทีละน้อย เสิ่นปิงฉืออยากจะเดินออกไปจากที่นี่ แต่สายตากลับไม่ยอมละไป จ้องมองอย่างใจจดใจจ่ออยู่ตรงนั้นไม่หยุด
เซี่ยอวี่หลี่ทอดสายตามาอย่างช้าๆ และลุ่มลึก
ที่นี่คือโรงแรมระดับท็อปที่หรูหราที่สุดของเกาะฮ่องกง กำแพงสีทองอร่าม ภาพวาดฝาผนังมาจากยุโรปตะวันตก โคมระย้าเป็นคริสตัลทั้งชุด ทุกลมหายใจล้วนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของเงินทองและความมั่งคั่ง
แต่ฉากหลังเช่นนี้กลับกลายเป็นแค่ของประกอบให้กับเบื้องหลังของหญิงสาวผู้สูงศักดิ์และสง่า
เธอคืออัญมณีที่ล้ำค่าที่สุด ถึงแม้จะไม่มีมงกุฏอยู่บนศีรษะ แต่ก็ราวกับสวมใส่ความหรูหราฟุ่มเฟือย เจิดจรัสและงดงามเกินคำบรรยาย
เขาจนปัญญาที่จะไม่ยอมรับว่าเธอช่างงดงามไร้ที่ติ
นี่คือข้อเท็จจริงที่ตัวเขาเองก็ไม่อาจปฏิเสธได้
คู่หมั้นของเขาอายุน้อย ชอบแต่งตัวด้วยสีสันสดใสสวยงาม กระโปรงชีฟองสีชมพูรัดรูปร่างเอวคอดได้รูป เอวของเธอเล็กเป็นพิเศษ หน้าอกปักด้วยขนสัตว์สีขาวที่เต็มไปด้วยศิลปะ