เซี่ยอวี่หลี่คิดว่าเป็นคนใช้ ที่แท้เป็นเซี่ยว่านซือ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที อ่อนโยนขึ้นเยอะ ยกคางขึ้นเล็กน้อย “เธอมาทำไม”
“พี่ พี่ใหญ่ หนู ไม่มีอะไร หนูจะออกไปแล้ว ไม่รบกวนพวกคุณแน่นอน!!!! ขอร้องอย่าทำโทษเลยนะ!!!!” เซี่ยว่านซือ ปิดประตูอย่างแรง
เซี่ยว่านซือ ยืนหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้งที่หน้าประตู มองดูคนใช้เดินเข้าเดินออกในห้อง คิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงพูดขึ้นว่า:
“ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากพี่ใหญ่ ทุกคนอย่าเข้าไปในห้องหนังสือนี้ เข้าใจไหมคะ”
เหล่าคนใช้ตอบพร้อมกัน “ค่ะ คุณหนู”
เซี่ยว่านซือ ถือโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งวางสายไป สีหน้าค่อนข้างหม่นหมอง คิดไปมา สุดท้ายก็ตัดสินใจไปรอพี่ใหญ่ที่โซฟา ไม่รู้ว่าเขาจะเสร็จเมื่อไหร่
เซี่ยว่านซือ นั่งกินผลไม้บนโซฟา คิดถึงแววตาที่หลงใหลของพี่ใหญ่เมื่อครู่ และความก้าวร้าวที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นมาตอนถูกขัดจังหวะ
ทั้งแปลกตา และก็ดูมีเสน่ห์ดึงดูดมาก เหมือนกับกลายเป็นอีกคนหนึ่งไปเลย
ก่อนหน้านี้เธอเคยคิดว่า พี่ใหญ่ พี่รอง ก็เหมือนกันหมด มีเพียงมุมที่อยู่บ้านเท่านั้น ที่จะมาเถียงกับเธอ ชอบแขวะเธออยู่เรื่อย
พวกเขาเป็นผู้ใหญ่ เป็นญาติพี่น้อง แต่เธอไม่เคยคิดเลย
พวกเขาเองก็เป็นผู้ชาย เป็นผู้ชายที่มีอารมณ์ความรู้สึกเปลี่ยนแปลงได้
ได้ยินว่า ผู้ชายเวลามีความรัก ก็จะเปลี่ยนไปมากทีเดียว
เซี่ยว่านซือ ในที่สุดก็ถอนหายใจ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกครั้ง