เปราะบาง? ถามหน่อย มีใครใช้คำนี้กับผู้ชายบ้าง?
อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน นี่เป็นครั้งแรก
เซี่ยอวี่หลี่ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเสิ่นปิงฉือถึงชอบเขาที่อ่อนแอ
อ่อนแอ? เขาไม่อยากอ่อนแอ แบบนั้นจะปกป้องเธอไม่ได้
แบบนั้นเขาก็ได้แต่ทำตัวเหมือนเด็กน้อย กอดเอวบางที่เขาหนึ่งกำมือได้ ซบหน้าลงบนอกนุ่มหอมของเธอ อย่างเด็กๆ ไร้ยางอาย อ้อนขอความคุ้มครองจากเธอ
ผู้ชายต้องยิ่งใหญ่ มิฉะนั้นความเป็นผู้ใหญ่และความสามารถทั้งหมดของเขาก็ไร้ความหมาย—ปกป้องภรรยาในอนาคตไม่ได้
ในที่สุดเรื่องก็ลงเอยตรงจุดเดียว—เธออยากสัมผัสเขา
........ทำไมตอนนี้เธอถึงคิดแต่จะจับเนื้อตัวเขาตลอดเวลา?
เซี่ยอวี่หลี่ไม่รู้ว่าควรจะร้องไห้หรือหัวเราะดี มีความจนใจเล็กน้อย “เมื่อคืน ยังไม่จับพออีกเหรอ?”
เสิ่นปิงฉือยันมือหนึ่งข้างบนโต๊ะทำงาน บิดสะโพก ทำปากยื่น “ไม่พอแน่นอนค่ะ แค่คืนเดียวเอง”
เธอบิดตัวอ้อน แถวเอวกระเพื่อมสะบัดชายกระโปรงลายดอกไม้ ขอบลูกไม้ปัดไปที่ต้นขาแข็งแรงของเขา พร้อมกลิ่นหอมฟุ้งมา
เซี่ยอวี่หลี่ก็เพิ่งในตอนนี้เอง ที่ได้เห็นผิวตรงที่เปิดโล่งด้านหลังเอวของเธอแค่ชั่วพริบตา
เซี่ยอวี่หลี่ตาขยายเล็กน้อย ไม่อยากเชื่อเลย เขาเลื่อนสายตาไปเล็กน้อย ยืนยันว่าด้านหลังเอวของเธอมีช่องเปิดโล่งกว้างจริงๆ
มองแบบนี้ เอวของเธอเล็กกว่าที่เขาคิดเสียอีก เขาแค่มือข้างเดียวก็กุมได้ถนัด
กระโปรงนี้มองจากด้านหน้าก็ดูดีนะ ใครจะรู้ว่าจากด้านหลังจะมีช่องรูปสามเหลี่ยมกลับด้านที่ว่างเปล่า ผิวเนียนนุ่มชมพูของเธออยู่ใกล้แค่ตรงหน้า