เซี่ยอวี่หลี่เป็นคนที่ควบคุมตนเองและมีมารยาทเสมอมา ยึดมั่นในหลักการของตน ไม่ว่าจะเวลาไหนก็สงบนิ่งไม่รีบร้อน แม้แต่กับเธอก็พูดจาอ่อนหวานเป็นส่วนใหญ่
เขาเคยออกคำสั่งกับเธออย่างจริงจังแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
เขาจริงจังนะ บอกให้เธออยู่นิ่งๆ อย่าขยับตัวไปมา จะทำให้เกิดเรื่องได้
เสิ่นปิงฉือก็เชื่อฟังอย่างว่าง่ายตามธรรมชาติ
เซี่ยอวี่หลี่เชยคางที่แหลมคมขึ้นเล็กน้อย ลำคอเรียวยาว แผ่นหลังและเอวที่แข็งแรงโก่งโค้งเหมือนคันธนูที่สวยงาม เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย หอบ.หายใจเบาๆไม่สม่ำเสมอ ดูเหมือนจะมีความเจ็บปวดที่ยากจะทน
เสียงนี้ทุ้มต่ำ เมื่อแผ่วผ่านข้างหูเธอ เป็นน้ำเสียงที่เซ็กซี่ที่สุด
ราวกับไวน์แดงบ่มเก่าที่หมักได้ที่ สีของไวน์นั้นหอมหวาน ระลอกแล้วระลอกเล่าแผ่กระจาย กลิ่นหอมเย้ายวนแผ่ออกมาจากตัวเขา
เสื้อเชิ้ตของเขาถูกหน้าอกกว้างที่เคลื่อนขึ้นลงดันขึ้นดันลง ดูเหมือนจะห่อหุ้มร่างกายที่กำลังตื่นเต้นอยู่ภายในนี้ไว้ไม่ได้
ความตื่นเต้นนี้ไม่ได้มาจากประสาทของเขา แต่เป็นปฏิกิริยาแรกของร่างกาย ดังนั้นจึงแสดงให้เห็นด้านที่มืดมนที่สุด น่ารังเกียจที่สุดของมนุษย์ออกมาอย่างหมดเปลือก
——เขารังเกียจที่ร่างกายตอบสนองต่อตัณหาที่สุด
แต่น่าเสียดายที่หญิงสาวหน้าตาสะสวยไม่รู้ว่าอันตรายกำลังใกล้เข้ามา ไม่รู้เรื่องรู้ราวเลย แถมยังบิดเอวสะบัดสะโพกไม่หยุด เดิมทีเธอก็มีสัดส่วนโค้งเว้าอย่าง S-curve อยู่แล้ว
เสิ่นปิงฉือครึ่งท่อนตัวทาบลงบนหน้าอกของเขาอย่างนี้ ใบหน้าแดงระเรื่อมองมาที่เขา
เขาทำได้เพียงเบือนหน้าหนีอย่างสิ้นหนทาง ไม่มองทิวทัศน์วสันต์ที่อยู่ตรงหน้า
เธอแนบชิดกับเขา วันนี้สวมเดรสสายเดี่ยวสีเขียวสดเนื้อลื่น ชายกระโปรงปักด้วยดอกลิลลี่ขนาดใหญ่หลายดอก เสื้อช่วงอกกระชับแนบกับตัวเธอ ร้อยรัดรูปร่างอวบอิ่มของเธอได้อย่างง่ายดาย
เซี่ยอวี่หลี่อยู่ในวัยฉกรรจ์ ไม่เคยเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนมากเท่านี้มาก่อน เขาสัมผัสได้ถึงร่างกายที่แปลกใหม่ของผู้หญิง เธอนอนแผ่ไปบนตัวเขาอย่างนุ่มนิ่ม ขายาวสอดเข้ามาระหว่างต้นขาทั้งสองของเขา