ยิ่งเป็นของล้ำค่าเท่าไหร่ ก็ยิ่งสมควรได้รับการทะนุถนอมอย่างประณีต นี่คือหนึ่งในหลักปฏิบัติของเซี่ยอวี่หลี่
อะไรที่สามารถเรียกได้ว่า 'ล้ำค่า'?
ของที่มีเงินเท่าไหร่ก็หาซื้อไม่ได้ มีเพียงชิ้นเดียวในโลก ไม่ยอมยกให้ใคร แค่คนอื่นมองก็ถือว่ามีความคิดจะช่วงชิง จนทำให้ต้องระแวดระวัง สิ่งที่ครอบครองพื้นที่สำคัญในหัวใจของใครสักคน ทั้งหมดนี้ล้วนเรียกได้ว่า 'ล้ำค่า'
เซี่ยอวี่หลี่เก็บของขวัญที่เสิ่นปิงฉือให้ไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เงินทองมากมายก็ซื้อไม่ได้ มองว่ามันมีเอกลักษณ์ หาชิ้นอื่นแทนไม่ได้ ล้ำค่ายิ่งในโลก และปกป้องมันไว้อย่างดี
แม้แต่จะสวมใส่ก็ต้องเลือกวันสำคัญ
เสิ่นปิงฉือจะรู้สึกผิดหวังได้อย่างไร รูโหว่ที่รั่วลมอยู่ในใจถูกคำพูดนี้ของเซี่ยอวี่หลี่เติมเต็มจนเต็มอิ่ม ไม่อาจยัดสิ่งอื่นใดเข้าไปได้อีก
แม้แต่ซอกเล็กซอกน้อยในหัวใจของเธอ เขาก็ยึดครองไว้จนเต็ม
แล้วเขาเติมเต็มมันอย่างง่ายดาย โดยที่ไม่ต้องแตะต้องตัวเธอเลยด้วยซ้ำ ไม่ต้องให้ความสุขทางกายที่บ้าคลั่งและไม่มีใครทดแทนได้แก่เธอ
เพียงแค่พูดออกมาประโยคเดียว
หัวใจของเสิ่นปิงฉือแทบจะระเบิด เธออ้าปากหายใจเฮือกหนึ่ง ไม่รู้จะพูดอะไรดี แค่เขาขยับปากพูด ก็ราวกับดีดให้สายพิณสั่นสะเทือน ดังก้องกังวานอย่างงดงาม
'.......อืม ฉันเข้าใจแล้ว'
ประโยคนี้ฟังดูแข็งทื่อมากเลยนะ
เธอควรแสดงท่าทางดีใจให้มากกว่านี้ไหม แต่เห็นเซี่ยอวี่หลี่ก็ดูใจเย็นดี ถ้าเธอดีใจมากเกินไป จะทำให้เขาคิดว่าเธอไม่เหมือนคนอื่นไหมนะ?
แบบนั้นเธอก็จะไม่พิเศษนะสิ
เธอคิดว่า ในสายตาของเซี่ยอวี่หลี่ เธอควรจะแตกต่างจากคนอื่น
เซี่ยอวี่หลี่ก็ไม่ได้โกรธอะไร เพียงยิ้มบางเบา แล้วจากไป พร้อมกับปิดประตูให้เธอด้วยความเคยชิน ปล่อยให้เธอมีพื้นที่ส่วนตัว
เซี่ยอวี่หลี่หยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหม่มาด้วย ชุดเมื่อกี้เปื้อนน้ำซุปแล้ว ไม่สะอาด เขายกห้องหนังสือให้เสิ่นปิงฉือใช้ ตัวเองจึงมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่โซฟาตรงนี้