เซี่ยอวี่หลี่ใช้มือข้างเดียวลูบขึ้นไปที่เอวของเธอ สัมผัสกระดูกสันหลังช่วงเอวผ่านเนื้อผ้านุ่มลื่น ราวกับกำลังสำรวจสิ่งที่ไม่รู้จัก
จะโทษก็โทษที่ชุดนี้บาง อุณหภูมิร้อนผ่าวจากฝ่ามือเขาทำให้เธอสั่นไม่หยุด
เซี่ยอวี่หลี่เกือบจะเอาหน้าผากชนกับเธอ เมื่อได้ยินคำขอร้องนี้ที่เต็มไปด้วยความเคารพและจริงใจ จะให้เสิ่นปิงฉือไม่หวั่นไหวได้ยังไง หน้าอกของเธอกระเพื่อมแรงขึ้นเรื่อยๆ
ข้อนิ้วมือของเขาถูเบาๆ ที่แก้มของเธอ
ลมหายใจของชายหนุ่มเบามาก รินรดลงบนสันจมูกของเธอ เขาไม่รีบร้อน กำลังรอการตอบสนองของเธอ และก็รอจนได้ยินเสียงหายใจถี่กระชั้นของเธอ นี่เป็นครั้งแรกที่เธออยู่ใกล้ผู้ชายขนาดนี้
และก็เป็นครั้งแรกที่ถูกผู้ชายร้องขอจูบ
ถูกร้องขอจูบโดยเซี่ยอวี่หลี่
ในยามที่เขามีสติ
เสิ่นปิงฉือสั่นเสียง กำชายกระโปรงแน่น “......ฉันขอถามได้ไหม ว่าทำไม......”
“อะไรทำไม” เซี่ยอวี่หลี่พูดด้วยเสียงกระซิบแทบจะไม่มีเสียง ราวกับกำลังพึมพำช้าๆ ข้างหูเธอ เล่าความลับที่ไม่มีใครรู้
เหยียนถิงลงจากรถไปนานแล้ว วิ่งไปเล่นมือถืออยู่ริมทาง ในรถเหลือแค่พวกเขาสองคน
กระดูกหูอื้อชา ร่างกายของเสิ่นปิงฉือราวกับจะละลายเป็นน้ำ ถ้ายืนอยู่คงไม่มีแรงไปนานแล้ว เธอเม้มริมฝีปาก
“ก็คือ......จู่ๆ ทำไมคุณถึง......อยากจูบฉันล่ะ......”
เซี่ยอวี่หลี่นี่ซื่อบื้อจริงๆ ทำไมถึงไม่รู้เลยว่าประโยคนี้หมายความว่าไง