การหารือครั้งนี้เป็นไปอย่างน่าพอใจ ตระกูลเสิ่นพอใจกับเซี่ยอวี่หลี่มาก ไม่มีอะไรให้ติเลย สุดท้ายก็พูดเพียงไม่กี่คำว่า "ที่เห็นอวี่หลี่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ พวกเรายินดีมาก ที่หาลูกเขยเช่นนี้ให้ลูกสาวได้"
"งั้นงานแต่งระหว่างสองครอบครัวก็ตกลงตามนี้ หลังจากนี้ก็ต้องขอให้อวี่หลี่และพวกคุณมาช่วยจัดการด้วยดี สำหรับห้องเจ้าสาว ทางตระกูลเสิ่นจะให้สิบห้อง ห้องที่พวกคุณเตรียมไว้ก็ใช้ได้เช่นกัน ยังไงก็เป็นที่พักแค่ชั่วคราว จะสลับกันอยู่ก็ไม่เป็นไร"
"ส่วนงานแต่งงาน ฮันนีมูน และอะไรทำนองนั้น ให้คุณกับเจาเจาสองคนตัดสินใจเลย เราจะไม่ยุ่งแล้ว"
นี่หมายถึงปล่อยมือให้เต็มที่ มอบให้เซี่ยอวี่หลี่จัดการมากที่สุด ขณะเดียวกันก็ดูด้วยว่าความจริงใจของเขามีมากแค่ไหน
เซี่ยอวี่หลี่แสดงสีหน้างุนงงเล็กน้อย หลานสือซียิ้มบางๆ เตือนทันทีว่า "เจาเจาเป็นชื่อเล่นของปิงฉือที่บ้านเรา"
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง สีตาเซี่ยอวี่หลี่ไหวน้อยๆ
ว่าแต่ก็เข้ากับเธอดีนะ
เซี่ยอวี่หลี่พยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงเข้าใจ ยิ้มอ่อนๆ หางตายกขึ้นเล็กน้อย ดูเย้ายวนชวนให้หลงใหลเหลือล้น "ผมฟังเจาเจาทุกอย่าง"
เจาเจา เขาเรียกเธอว่าเจาเจาด้วยปากตัวเอง
โอเค เรียกเพราะจัง เป็นไปได้ไง?
เสียงของเขาเพราะจนไม่น่าเชื่ออยู่แล้ว งามหรูบริสุทธิ์ ดุจดอกบัวหิมะบนเขาโล่ง และดั่งหมอกลอยผ่านสายลม งดงามชวนให้เคลิ้ม กระตุ้นหูเธอให้คันยุบยิบ