เซี่ยอวี่หลี่มักจะสุภาพอ่อนโยนและมีมารยาทเสมอ แทบจะไม่ค่อยเห็นเขาโกรธหรือเดือดดาล แต่พอได้เห็นกับตาจริงๆ ก็น่ากลัวไม่เบาเลยจริงๆ
มีคนอยากจะพูดแทนเจียงหวยโจว แต่ถูกเขายกมือข้างเดียวห้ามไว้ เขายิ้มอย่างไม่ยี่หระ
"นึกไม่ถึงว่าแค่พูดไม่กี่คำ จะทำให้คุณเซี่ยโกรธได้ขนาดนี้ ได้ๆ ผมขอโทษตอนนี้เลย ผมไม่ควรพูดถึงคุณเสิ่นแบบนั้น ผมขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อเธอ"
สีหน้าของเซี่ยอวี่หลี่จึงดูดีขึ้นบ้าง แต่ก็ยังไม่ค่อยดีนัก
เจียงหวยโจวกวาดตามองเซี่ยอวี่หลี่แล้วพูดขึ้นลอยๆ "คุณเซี่ย ผมจะบอกความจริงกับคุณนะ ที่จริงแล้วคุณกับเสิ่นปิงฉือ คุณน่ะไม่คู่ควรกับเธอ"
แววตาของเซี่ยอวี่หลี่เย็นวาบ ขมวดคิ้วจ้องมองเขา
เจียงหวยโจวหัวเราะ เสียงหัวเราะหนักแน่นราวกับฟ้าดิน
"คุณลองคิดดูสิ เสิ่นปิงฉือเด็กกว่าคุณตั้งเท่าไหร่ ก่อนหน้านี้ทุกคนรู้ว่าคุณรักหน้า ก็เลยเอาแต่พูดแต่คำหวานๆ ให้ฟัง ความจริงก็คือคุณอายุมากเกินไปสำหรับเธอ คุณน่ะเป็นวัวแก่กินหญ้าอ่อน เข้าใจไหม"
"น้องสาวของผมตอนอยู่เมืองนอกเคยเป็นรุ่นพี่มัธยมของเสิ่นปิงฉือ ตอนนั้นก็ได้ยินว่าเสิ่นปิงฉือชอบผู้ชายรุ่นเดียวกัน ปากหวาน เอาใจเก่ง ตามใจเธอจนสุดๆ แบบนั้น"
"คุณเซี่ย ถ้าคุณฟังภาษาคนรู้เรื่อง คุณก็จะรู้ว่าคุณกับผู้ชายแบบนั้น ไม่เกี่ยวกันเลยสักนิด"
เจียงซือเสวี่ยฟังอยู่ข้างๆ แค่ได้ยินก็รู้ว่าพี่สาวที่เขาพูดถึงไม่ใช่เธอ แต่เป็นเจียง รวนเวยคนนั้น ในใจเธอเลยรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเงียบๆ
"คุณกับเธอห่างกันตั้งหลายปี เธอเป็นเด็กสาว สวยสะพรั่ง อยู่ในวัยที่รักสนุกที่สุด แล้วคุณล่ะ"
เจียงหวยโจวกวาดตามองเขาอย่างไม่เกรงใจ ส่ายหัว "ของเก่าอายุใกล้สามสิบ วันๆ เอาแต่ทำงานและเข้าสังคม แล้วเคยไปบาร์ที่วัยรุ่นชอบ งานเทศกาลดนตรี ปาร์ตี้ริมสระ รู้ไหมว่าตอนนี้พวกเธอชอบเล่นอะไร"