รอยยิ้มของเสิ่นปิงฉือนั้นงดงามเพียงใด เซี่ยอวี่หลี่ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้
ท่วงท่ายั่วยวนใจ นัยน์ตารูปหางจิ้งจอกซ่อนไว้ซึ่งรอยยิ้ม ดูซนๆ น่ารัก ดวงตาเปล่งประกายเจิดจรัส
เพียงแค่รอยยิ้มนี้เท่านั้น ก้นบึ้งหัวใจของเขาก็หนักอึ้ง รสชาตินับพันหลากหลายก่อตัวในจิตใจ
เซี่ยอวี่หลี่หลุบตาลงเบาๆ เปิดกล่องกำมะหยี่สีแดง ในนั้นมีกระดุมทับทิมเม็ดหนึ่งวางอยู่เด่นชัด
ตรงกลางของเพชรสีขาวที่แตกลายปรากฏสีแดงดุจแมกมาไหลเอ่อ เหลี่ยมการเจียระไนมีมากและซับซ้อน เพียงแค่หมุนเล็กน้อย แสงและเงาที่ตกกระทบด้านบนก็จะผันแปรราวฟ้าดินกลับด้าน
ราวกับเลือดที่ร้อนแรงที่สุด หัวใจที่แดงที่สุดที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย งามตระการตาจนหัวใจสั่น กลมเกลี้ยงไร้ที่ติ เปล่งประกายมีชีวิตชีวา ส่องแสงระยิบระยับดวงดาวน่าหลงใหล
แม้ว่าเขาจะไม่ได้เข้าใจเรื่องอัญมณี แต่กลับสัมผัสได้ถึงคุณภาพอันสูงส่งของมัน มันต้องมีราคาค่างวดมหาศาลอย่างแน่นอน
นัยน์ตาของเซี่ยอวี่หลี่สะท้อนภาพกระดุมทับทิมสีเลือด "ขอบคุณครับ คุณเสิ่น มันสวยมาก คุณใส่ใจด้วย"
เสิ่นปิงฉือมองเขาอย่างหยั่งเชิง "คุณไม่ชอบมันเหรอคะ?"
เธอเลือกตั้งนานเลยนะ แถมยังใช้เงินส่วนตัวของเธอเอง ไม่ได้เบิกจ่ายจากบัญชีของที่บ้านด้วย
เซี่ยอวี่หลี่ปิดฝากล่องลง รอยยิ้มอ่อนโยน "ไม่เลย ฉันชอบมันมาก"
เมื่อได้ยินคำตอบที่แน่ชัดจากเขา เสิ่นปิงฉือถึงได้ถอนหายใจโล่งอก ยิ้มออกมาจากใจ "ดีจังเลย ฉันนึกว่าคุณจะไม่ชอบเสียอีก คุณคิดจะใส่มันเมื่อไหร่เหรอคะ?"