ครึ่งปีกว่าให้หลัง หากมองลงมาจากฟากฟ้า ผืนทะเลกว้างใหญ่ที่มุ่งหน้าสู่ทะเลต้องห้ามเต็มไปด้วยเรือลำมหึมา พวกมันเคลื่อนคล้ายขุนเขา เสียงครืนครั่นกึกก้อง ฝ่าคลื่นลมมุ่งสู่ส่วนลึกของทะเลตะวันตก
บนเรือใหญ่มีผู้บำเพ็ญจำนวนไม่น้อยยืนอยู่ พวกเขาสายตาเย็นชา พลังเวททั่วร่างพลุ่งพล่าน ในมือมีของวิเศษรูปร่างหลากหลาย ล้วนอยู่เหนือระดับเสวียนทั้งสิ้น
ทันใดนั้น คลื่นยักษ์พลันซัดโหมขึ้นกลางทะเล อสูรกายยักษ์ตัวหนึ่งแหวกว่ายอยู่ใต้ผิวน้ำ เรือใหญ่หลายลำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในชั่วพริบตา ราวกับกำลังจะถูกพลิกคว่ำ!
“นั่นตัวอะไร?!”
“มีอสูรทะเลจู่โจม ตั้งค่ายรับศึก!”
เหล่าผู้บำเพ็ญบนเรือต่างตื่นตระหนกสุดขีด ท่ามกลางมหาสมุทรปรากฏครีบหลังสีน้ำเงินสายหนึ่ง น่าสะพรึงกลัวยิ่ง ทั้งยังใหญ่โตมหึมา มันเป็นตัวที่พุ่งชนเรือหลายลำเมื่อครู่
ผู้บำเพ็ญที่ถูกโจมตีสบตากัน ญาณไม่อาจตรวจจับความเคลื่อนไหวของอสูรทะเลได้ ทำได้เพียงตั้งรับอย่างเสียเปรียบ
ตูม!
อสูรทะเลลอบโจมตี เสาน้ำขนาดมหึมาหลายสายพุ่งทะยานจากทะเลขึ้นสู่ฟ้า ร่างใหญ่โตของมันพรวดขึ้นจากใต้ผิวน้ำในพริบตา ก่อนทำลายเรือใหญ่ลำหนึ่งอย่างอุกอาจ
“บังอาจนัก!”
“ช่วยข้าด้วย…”
เสียงคำราม เสียงร้องขอความช่วยเหลือ และเสียงโหยหวนดังประสานกันในทันใด เพียงการโจมตีครั้งเดียวก็มีผู้บำเพ็ญบาดเจ็บล้มตายกว่าร้อยคน อสูรทะเลที่น่าสะพรึงกลัวตัวนี้อย่างน้อยต้องอยู่ในขั้นหยวนอิง!
ผู้อาวุโสหลายคนรีบลงมือ เรียกของวิเศษประจำกายออกมา วิชาคาถาพุ่งเข้าโจมตีดุจห่าดาวตก พวกเขายังช่วยรับคนไว้ได้ไม่น้อย
อสูรทะเลครีบน้ำเงินสะบัดหางอย่างแรง ดิ้นรนอย่างดุเดือด ถึงกับมีหยวนอิงพุ่งออกจากร่างและบดขยี้วิชาคาถาเหล่านั้น แรงสะเทือนที่เหลือทำให้ผิวน้ำทั้งผืนกระเพื่อมขึ้นลง แววตาของผู้บำเพ็ญบนเรือเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เห็นได้ชัดว่าอสูรทะเลมีสติปัญญาสูง หลังทำลายเรือใหญ่ไปหนึ่งลำ มันก็ฉวยโอกาสหนีทันที พริบตาเดียวก็หายลับลงไปในทะเล ไม่ปะทะกับผู้อาวุโสเหล่านั้นซึ่งหน้า
“น่าชิงชังนัก แค่เส้นทางก่อนถึงทะเลต้องห้ามก็ไม่รู้ว่ามีอันตรายมากมายเพียงใด”
“นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น”