“ของพวกนี้พวกเราซื้อไปสักหน่อยเถอะ เป็นของดี ทั้งยังช่วยประหยัดหินวิญญาณด้วย”
เฉินสวินรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย “ต่อไปเราจะปูของพวกนี้ไว้บนเรือเหาะยักษ์ของเรา ที่นั่นจะกลายเป็นบ้านของพวกเรา”
“มอ?!”
“เจ้าวัวเฒ่า ในใจข้ามีแผนผังอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นจะมีทั้งพื้นที่ปลูกยาเทพและห้องหลอมโอสถ”
“มอ?!!”
“ยังมีห้องเก็บตัว ห้องบังคับเรืออะไรพวกนั้นด้วย แล้วก็ปลูกต้นกระเรียนวิญญาณต้นใหญ่ไว้บนเรือ นั่นคือสหายเก่าของพวกเรา”
“มอ?!!!”
เฉินสวินพูดหนึ่งประโยค วัวดำตัวใหญ่ก็ร้องลั่นพร้อมกระโดดขึ้นหนึ่งก้าว ใบหน้าดำของมันถึงกับแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น
“ฮ่า ๆ แล้วยังจะจัดวางตำราพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้าไว้ทั่วทุกแห่ง ต่อให้วันหน้าต้องเร่ร่อนทั่วสารทิศ พวกเราก็ยังมีบ้านเป็นของตัวเอง!”
“มอ~~~~!”
วัวดำตัวใหญ่หอบหายใจแรงไม่หยุด ดวงตาวัวเบิกกว้าง ความคิดของพี่ใหญ่ช่างน่าพรั่นพรึงเกินไปจริง ๆ...
พวกเขาเคยนั่งเรือเหาะลำเล็ก และเคยเห็นเรือสมบัติมาแล้ว แต่ในโลกบำเพ็ญเซียนแห่งนี้ไม่มีเรือเหาะแบบที่พี่ใหญ่พูดถึงเลย
“เจ้าวัวเฒ่า เมื่อครู่ข้าวางแผนขั้นต่อไปไว้แล้ว”
เฉินสวินเริ่มยิ้มมุมปาก ดวงตาเผยแววเย่อหยันใต้หล้า “เจ้าวัวเฒ่า ขั้นแรก หลอมพลังเวทในขั้นหยวนอิงให้บริสุทธิ์เสียก่อน ฝึกวิชาช่วยเสริม แล้วเริ่มปิดด่าน”
“มอ ๆ!” วัวดำตัวใหญ่เอาตัวถูไถเฉินสวินไม่หยุด แววตายิ่งตื่นเต้นขึ้นเรื่อย ๆ
เฉินสวินมองไปรอบด้าน บัดนี้ไม่มีใครกล้าสอดส่องพวกเขาอีกแล้ว และไม่มีตำราพลังใดขวางทางพวกเขาได้ พวกเขากลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนผู้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรอย่างแท้จริงในโลกบำเพ็ญเซียนแห่งนี้!
“ลุยกันเลย!”
“มอ!”
ทั้งสองพุ่งเข้าไปในห้องเก็บตัวทันที สงบจิตรวมสมาธิ แล้วเริ่มโคจร ‘บทหยกวิญญาณ’ ทว่าหลังจากพลังเวทได้รับการเสริมพลังขึ้นอีกครั้ง ดูเหมือนมันจะยิ่งน่าพรั่นพรึงกว่าเดิม...